Znowu coś się popsuło?=(

Większość z nas cierpi na rożnego rodzaju fobie a to boi się ruchomych schodów (scalafobi ) a to cierpi na lęk przed przed dzwonkiem telefonu (tinnifobia) lub tez przed teściową (socrufobia) .

Tych fobii jest co niemiara, czasami sami nie wiemy skąd się biorą i jak je leczyć.

Ale nie o fobiach chcę pisać ale o tym co mnie i zapewne nie tylko mnie przyprawia o bezsenność.

Za każdym razem jak mam kupić coś nowego nie ważne czy to sprzęt RTV , czy nową szafkę na buty do przedpokoju nawet gdy mam zamiar nabyć nowy ciuch zaczynam myśleć po jakim czasie owa rzecz będzie nadawała się na śmietnik.

Kiedy kupowałam nowy laptop usłyszałam od sprzedawcy , że długość życia takiego sprzętu to góra cztery no może pięć lat, moja pralka zaczęła rdzewieć już po roku , w szafkach szuflady postanowiły gubić fronty tak gdzieś po dwóch latach. Odzież jest równie nietrwała i wcale nie chodzi tu o zakupy u tzw. „chińczyka" ot rzeczy na kieszeń osoby z średnią krajową pensją. Owszem można kupić sweterek za trzy tysiące albo i droższy i pewnie będzie on dobrej jakości ale czy taki za sto czy dwieście polskich złotych musi pruć się po kilku miesiącach? Wyśmiewaliśmy się z PRL-owskich meblościanek ale czy meble z .... ups no nie ważne z jakiej firmy ( jest też fobia z nim związana) muszą rozpadać się można by rzec od patrzenia na nie.

Prawie codziennie pod moim domem widzę wystawione „stare" fotele, wersalki lub inne meble co to mają być na lata ( chyba,że chodzi o dwa lata). Komputery, telewizory, kuchenki gazowe wystawione na pastwę zbieraczy też się zdarzają choć tego typu zaśmiecanie osiedla jest zabronione.

Przedmioty codziennego użytku są i owszem ładne maja tysiące często zbytecznych funkcji ale ich trwałość jest żałośnie krótka. Za każdym razem jak czytam ofertę w sklepie z AGD wpadam w panikę , bo dla mnie ilość rożnych funkcji oznacza, że jest mnóstwo rzeczy , które mogą się szybko popsuć.
Trudno dziś kupić coś co nie miało by funkcji zupełnie nikomu niepotrzebnych a wpływających znacząco na cenę towaru.

Często kupuję coś pod wpływem namowy sprzedawcy lub dajemy się ponieść fantazji i chęci zaimponowania współplemieńcom. Mój znajomy kupił kiedyś aparat fotograficzny z funkcją robienia fotografii pod woda, pytam „a po co ci to?". Nie wiedział po co ale wiedział ,że to" fajne".

Tak samo jest z telefonami komórkowymi czy kuchenką gazową zastanawiam się po grzyba mi tyle dziwacznych funkcji.

Za dostępnością i wielofunkcyjnością nie idzie niestety trwałość. No dobra telewizory są coraz nowocześniejsze ale co by szkodziło gdyby były jeszcze trwałe?

Smutne jest to, że zaśmiecamy naszą planetę mnogością rzeczy jednorazowego lub „krótkotrwałego użytku" rośnie góra śmieci , właściwie wszędzie można natknąć się na pozostawione dobra doczesne.

Kupuję na raty spłacam, rzecz zanim ją spłacę zaczyna się psuć, wyrzucam ją , kupuje na raty nową ... i tak w koło.

Gdzieś słyszałam ,że jesteśmy coraz lepiej wykształceni a wytwarzamy coraz bardziej nietrwałe produkty. Słyszałam również .że wytwarzanie trwałych produktów by zmniejszyło popyt na nie a tym samym zwiększyło bezrobocie.

Może to i prawda ale ja za każdym razem jak mam nabyć coś nowego zastanawiam się czy i jak długo posłuży mi owa rzecz .

Nawet współczesne domy są jak tekturowe domki dla lalek . Plastikowe okna maja podobno posłużyć 30 lat a gwarancja jest na pięć a drewniane spotyka się jeszcze takie przedwojenne.

Moja córka mówi,że takie podejście do sprawy to hamowanie postępu. Mimo wszystko tęsknie za czasami kiedy rzeczy były na pokolenia nie na lata .

Tak tylko zrzędzę przed kupnem nowej „kuchenki".