Po kim ty to masz? … czyli poznaj swoje korzenie.=))

Wiemy tak wiele o innych a ile wiemy o nas samych. Czasami więcej możemy powiedzieć o postaciach z historii, o królach, wodzach ba nawet o wielkich zbrodniarzach, znamy ich daty urodzin, imiona rodziców. Wiemy też wszystko o kolejnych mężach, dzieciach , rodzicach, dziadkach i pradziadkach gwiazd filmowych a czy wiemy jak na imię miał nasz pradziadek?

W rodzinie bywa różnie czasami ludzie się kochają a czasami przez lata nie odzywają do siebie, czasem jesteśmy z kogoś dumni a czasem wręcz przeciwnie mówimy o nim szeptem , bo nie ma się kim chwalić. Często słyszy się „nic nie wiem o swoich przodka byli tacy zwyczajni" ale bywa też,że ciut zakłamujemy rodzinną historię.

Zastanawiam się czy istnieje idealna rodzina , gdzie wszyscy są piękni, prawi no i koniecznie utalentowani. I wydaje mi się a raczej graniczy to z pewnością, że takich rodzin nie ma.

Mimo wszystko warto wiedzieć po kim mamy te rude włosy i dlaczego gotowi jesteśmy kłócić się do upadłego o byle bzdurę lub przeciwnie komu zawdzięczamy piękne loki , talent malarski i takie tam inne cudowności.

Skąd to mamy wiedzieć? Właśnie dlatego dobrze czasami pogadać o rodzinie o tych których pamiętamy i o tych których znamy z opowieści babci czy dziadka.

Dawniej ludzie kiedy wyruszali w nieznane zabierali ze sobą rodzinne fotografie jakieś dokumenty,

to było dla nich ważne skąd są i kim są.

Dziś często wmawia się nam ,że to grono odpowiednich przyjaciół , dobrze „ ustawieni" znajomi są tym co się liczy w życiu.

Pewnie to też jest istotne ale czy zastąpi nam rodzinę?

Wcale nie twierdzę,że w rodzinie wszystko jest proste , że jej członkowie kochają się i wspierają zawsze i wszędzie. Tylko,że nie wiem jakbyśmy się nie wypierali to i tak geny przodków się w nas odezwą więc może lepiej być przygotowanym na ewentualność ,że oto nasz kochany syn wda się w dziadka czy pradziadka i zamiast być wiernym kochającym mężem okaże się podrywaczem niestałym w uczuciach lub będzie wolał podróżować niż prowadzić rodzinny biznes.

Co pewien czas powstają nowe teorie raz mówi się ,że geny nic nie maja do tego kim będziemy, że to wychowanie i warunki życia są najważniejsze a innym razem ,że jest odwrotnie.

Ale co szkodzi wiedzieć więcej o przodka , nawet tych co to niekoniecznie tacy szlachetni i prawi

może jak poznamy ich dzieje łatwiej będzie uniknąć powtórki z historii.

Co wiem o swoich przodkach? Całkiem wiele z dokumentów wiem na przykład ,że :

W 1821r urodził się mój pradziad Dominik Nowicki . Wiem gdzie mieszkał ile miał hektarów.

Co jeszcze wiem ,że jego żoną była Antonina zd. Pawłowska. Mieli siedmioro dzieci, znam ich imiona:

Ignacy, Franciszek, Konstancja,Paulina, Teofila, Rozalia i Julia.

Dominik zmarł 1866 roku osierociwszy żonę i siedmioro dzieci.

Tyle dokumenty a z rodzinnych ustnych przekazów wiem, że lubił palić fajkę i czytać książki, że cenił sobie nade wszystko honor ale bywał czasami porywczy. I pewnie to dlatego czasem najpierw wrzeszczę a potem zastanawiam się o co tu chodzi , och te geny=)

Moja babcia gdy byłam dzieckiem opowiadała mi bajki a później zaczęła opowiadać rodzinne historie , opowiadała też o wydarzeniach z jej życia i o tym o czym opowiadano w jej dzieciństwie i młodości. Gdy byłam nastolatką wydawało mi się to nieważne, bo co mnie obchodzą dawne dzieje ale jednak wiele z tych opowieści pamiętam. I cieszę się z tego.

Znam historie wielu członków mojej rodzinny i tych ze strony matki i tych ze strony ojca tak jakoś się składa, że choć niezbyt często się widujemy to jak się już spotkamy to lubimy powspominać , poopowiadać historie , które opowiadali nam dziadkowie a im ich dziadkowie.

Warto też przechowywać stare fotografie , dziś można zrobić z nich kopie tak by kawałek historii był z każdym z nas.

Jestem przekonana ,że należy znać historię własnej rodziny a jeśli nie ma się tych wiadomości to może czas zacząć tworzyć rodzinne archiwum dla tych co będą po nas.

Wszak jak mówią słowa piosenki:

Rodzina, rodzina, rodzina, ach rodzina.
Rodzina nie cieszy, nie cieszy, gdy jest,
Lecz kiedy jej nima
Samotnyś jak pies.

Wcale dziś nie zrzędziłam a swoją droga ciekawe po kim to mam=))