Zima, śnieg i narty

Jeszcze tydzień i jadę do Bukowiny Tatrzańskiej na narty. Cieszę się ogromnie bo jest dużo śniegu i wreszcie pojeżdżę na prawdziwym. Mam nadzieję, że słońce dopisze również.
Wspominam zimy w Austrii. Kilka takich zim spędziłam w kurorcie Saalbach- Hinterglemm. Tam pracowałam w hotelu, a w przerwach tzw zimmerstunde oraz w dniach wolnych mogłam pojeździć na nartach. Karnet na całą zimę był drogi około 350 €, ale to dawało mi trochę przyjemności przy tak ciężkiej pracy. Miałam szczęście, że w ogóle mogłam jeździć. Były hotele, gdzie nie wolno było personelowi się narażać. Tak, tak, tam są całkiem inne prawa. Chcesz pracy to musisz się podporządkować całkowicie. Nie ma ale. Jesteś chory ale jakoś się trzymasz musisz pracować, chyba, że padasz na pysk to możesz trochę poleżeć. Dziwne układy, personel jest często tylko i wyłącznie siłą roboczą. Nie ma sentymentów, chociaż ja szybko znalazłam sobie miejsce gdzie nie było mi źle i forsę miałam całkiem niezłą to znam przypadki gdzie wcale nie było tak wesoło.
Saalbach- Hinterglem to związane ze sobą 250 km tras, które można objeżdżać na jednym karnecie. To jest naprawdę przyjemność. Trasy, knajpki i muzyka to klimat, który lubię.  No i Apresski czyli muzyka jaką serwują poszczególne knajpki by zostawić tam wiele forsy. "Anton aus Tirol" to trzeba znać, kiedy się tam jedzie.
Nie znajdę go na pewno w Bukowinie, ale i tak się cieszę, że pomału, bardzo pomału jakoś tak małymi kroczkami chcemy chociaż troszeczkę przypominać, że jesteśmy w Europie.

Tutaj wersja do karaoke- można przeczytać słowa, ale i tak zapisane w dialekcie

hit Apres Ski 2010