Zwycięzcy Foto Day w Bibliotece Wojewódzkiej

Kryteria oceny jury:
Andrzej Buck: - wartość artystyczna;
Wojciech Waloch: - wartość artystyczna i techniczna;
Marek Pakoński: - czy mi się podoba.

Wybieraliśmy pośród 215 zdjęć z 25 galerii. Metody nie zdradzimy, bo nie dość, że wchodziło w nią użycie czarnego kota, trzykrotne obracanie się wokół własnej osi, sypanie solą na wschód oraz patrzenie, gdzie wlezie mrówka oraz z czego samolot zrobi przedszkolak (uwaga - każdy z tych elementów jest wymyślony i służy jedynie postawieniu zasłony dymnej), to na dodatek była ona czysto subiektywna i polegała na wypowiedzeniu przez każdego z członków jury nad ocenianym zdjęciem formułki: TAK lub NIE. Ojej... Zdradziłem...

Wybieraliśmy ZDJĘCIE i nie patrzyliśmy na kontekst całych galerii. Technika była ważna, ale nie najważniejsza. Szukaliśmy zdjęć, które nas "uchwycą", powiedzą coś, przekonają do siebie, opowiedzą historię lub... Po prostu ujmą świetnym spojrzeniem.

Oto wyniki:

***
Zdjęcia zauważone, wybijające się spośród innych, z grupy których wybieraliśmy zdjęcia zwycięskie i wyróżnione to zdjęcia: "Biały kruk" z galerii Bogusława Strzegowskiego, nr 6 z galerii karolipio i "Moja biblioteka" z galerii aski.

ZDJĘCIA WYRÓŻNIONE:

Wyróżnienie zdobywa krzysia, za zdjęcie nr 2 - ścianę zewnętrzą budynku.
Andrzej Buck: - To jest zatrzymanie w czaie tej specyficznej bryły budynku, tak wszystkim przecież znanej, której już wkrótce nie będzie...
Wojciech Waloch: - Zdjęcie utrzymane w monochromie, choć przecież kolorowe... Zdecydowanie najciekawsze spośród wszystkich zdjęć zewnętrza. Bardzo minimalistyczne, a mówi tak wiele. Ciekawe.
Marek Pakoński: - Zdjęcie "chwyta" na pierwszy rzut oka. Zabieg z obcięciem górnych rogów był genialny - bez tego zdjęcie było dobre, ale zwyczajne, a tu nabrało "klimatu" dzięki skontrowaniu tymi ścięciami prostych w perspektywie schodzacych się... Wygląda, jakby to była ściana wieżowca ;) A jednocześnie to bardzo proste, bardzo czyste i minimalistyczne zdjęcie. Świetnie!

***
Równorzędne wyróżnienie dla: Arch0n, za zdjęcie nr 10 - "Pożegnanie z Mistrzami".
Andrzej Buck: - To zdjęcie nazwałbym "Oczekiwanie". Jest w nim z jednej strony pustka i poetyckość, z drugiej - zaproszenie. Cyprian Kamil Norwid czeka, by ktoś zajął miejsce na fotelu. Z książką...
Wojciech Waloch: - Bardzo ciekawa, bardzo poprawna kompozycja, świetnie wszystko w zdjęciu pasuje do siebie.
Marek Pakoński: - Mnie też kojarzy się z oczekiwaniem. Doskonala kompozycja! Zdjęcie jest dla mnie wręcz "podręcznikowe" (wymądrzam się, bo przecież nie wskażę Wam w jakim podręczniku bym je zamieścił). Ale zachwyciło mnie poukładaniem, spokojem, nastrojem, takim... Wyczekiwaniem właśnie. Przy okazji - ciekawe, Norwid patrzy nam przez ramię, gdy tam siedzimy i czytamy... :)

ZWYCIĘZCY:

III nagroda - dla Boguslawa strzegowskiego za zdjęcie "Oko w oko z literą języka"
Andrzej Buck: -To zdjęcie to jak żywcem wyjęta z teatru scena współczesnego spektaklu, tak się bowiem obecnie buduje przestrzeń sceniczną. Nazwę je "Laboratorium", bo to wysterylizowana, archaiczna acz uwspółcześniona, stonowana i wyrazista, zimna i ciemna przestrzeń, w której tworzy się sztuka.
Wojciech Waloch: - Przestrzeń zamknięta ze wszystkich stron, wypełniona ludźmi... Każdy z nich coś robi, każdy jest w tym osamotniony, skupiony... Tylko jedna osoba obserwuje całość z boku. Płyta pilśniowa z tyłu pasuje idealnie, zamyka calość. Fajne!
Marek Pakoński: - Wojtkowi podobało się od początku :) Mnie dopiero za drugim odczytaniem. Bo coś takiego w nim jest - trzeba mu się przyjrzeć. Jest paradoksalnie bardzo bogate i pełne przeróżnych elementów, acz - jak powiedział p. dyrektor - sterylne. Faktycznie to scena teatralna, pudełkowa. A te czcionki po prawej, doklejone z innego zdjęcia wyglądają, jak element scenografii scenicznej. Ciekawy pomysł!

II miejsce dla Lucyny za zdjęcie: człowiek i księga.
Andrzej Buck: - Mimo, że bohater nie ma twarzy, wiemy, kim jest. Istotą tego zdjęcia jest rozpoznawalność, ale przewrotna, bo nie wprost. Główna jest postać dyrektora Chmielewskiego, symbolu biblioteki i wiedzy o niej, a więc nazwę to "Dyrektor". Widać tu swoistą syntezę poprzez świetną kompozycję.
Wojciech Waloch: - To jest Foto Day w Bibliotece w całej swej istocie. Właśnie nie tak bezpośredni - aparaty fotograficzne wycelowane w książki czy fotoday'owicze przy statywach - ale jako człowiek, który o bibliotece wie wszystko, ze swadą trzymający cenną książkę na ramieniu, i tłum obserwujących, słuchających go ludzi. Jest to portret nie wprost, nie nachalny, nie dosłowny. Ostrość na sweter i książkę, reszta gubi tę ostrość, ale przez to zdjęcie jest bardzo naturalne, jakbyśmy właśnie patrzyli na tę scenę.
Marek Pakoński: - Dla mnie - gdyby nie zdjęcie, które zwyciężyło - to było najlepsze całego dziewiątego Foto Day. Chyba dlatego, że jest w nim i biblioteka i aspekt ludzki. I dyrektor Chmielewski, i Wy, uczestnicy. Ale równie dobrze mógłby to być po prostu anonimowy starszy pan z książką, przeciskający się pomiędzy ludźmi. A zatem - czytelnik i mistrz. Obserwator i uczestnik. Tłum i cisza. Bardzo wieloznaczne, a jednocześnie - dla mnie, jako uczestnika FD - niezwykle wyraziste zdjęcie z duszą. Muszę przyznać jeszcze coś. Widać w tym zdjęciu duszę dyrektora Chmielewskiego. Dociera do mnie i zagarnia całą uwagę. No cóż. Gdyby nie zdjęcie które wygrało... ;)

Miejsce I - Alchem, za zdjęcie: Dla każdego coś dobrego.
Andrzej Buck: - Dla mnie powinno nosić nazwę: "Bez tytułu". A to dlatego, że to cała synteza biblioteki: jej zasoby, róznorodność zbiorów, wybór, możliowść, układ katalogów, dostępność i ogrom wiedzy. W tym zdjęciu jest cała biblioteka. Po prostu wszystko. Jak autor zrobił takie zdjęcie?
Wojciech Waloch: - Dla mnie to taki chaos, ale ręką i głową człowieka uporządkowany. Cały ten ogrom poukładania, wszystko ma swoje miejsce, ustalone i wiadome.
Marek Pakoński: - No cóż. To zdjęcie obejrzeliśmy jako pierwsze spośród 215 nadesłanych. I pierwszym pozostało... Widzę w nim rękę Alchema od razu - nienagannie (choć chyba zjeżdża trochę w lewo, ale to nie przeszkada), świetnie zaplanowane, pochwycone, okrojone, przetworzone... Przeszło przez jego maszynę. Jest bardzo industrialne, a wręcz informatyczne. Kojarzy mi się z google i wynikiem wpisania w niego hasła: "Biblioteka". Każdy z rzędów to jak link do kliknięcia. Doskonałe zdjęcie, cała genialnie uchwycona istota biblioteki. Ale bez ludzi. Cóż.

***

Słowo od Wojtka Walocha:

Spodziewałem się całej masy doskonałych zdjęć zewnętrza i opowieści "nie wprost", a tu w przeważającej większości mieliśmy do obejrzenia... książki. Chyba zauważalne jest też jakieś uwielbienie do makrofotografii - a ona nie zawsze się sprawdza i nie do wszystkiego pasuje.
Poza tym, w zdjęciach wiele było dosłowności i prostego, bezpośredniego przekazu, bez drugiego czy trzeciego dna. Szkoda.
Zauważyłem wiele bardzo ciekawych pomysłów, którym do sukcesu zabrakło odrobiny uwagi poświęconej kadrowaniu, dobraniu miejsca, czy dobrego przemyślenia.
Myślałem, że będzie więcej zdjęć takich, jak to z miejsca drugiego (Lucyny) - owszem, fotografowaliście ludzi, ale bardzo dosłownie, bez "poetyckości". Wiele z tych zdjęć wyglądało, jakby były ustawione, bo przecież fotograf chwytający kadr wygląda, jakby pozował...
Wiele spośród waszych zdjęć miało pewne niedociągnięcia techniczne, ale dla mnie nad techniką zwycięża dusza zdjęcia. Dlatego jakieś drobne błędy nie decydują, że zdjęcie odpada. Ale to nie oznacza, że nie trzeba się starać... Popracujcie nad kadrowaniem.
I świetnie, że się Wam chce! Że biegacie z aparatami, że publikujecie te zdjęcia. To jest naprawdę świetna sprawa i dla mnie jest to SUPER!

Rady:
- uważajcie z makro!
- fajnie jest czasem spróbować złamać pierwsze pragnienie i to, co się narzuca samo przez się. Spróbujcie czasem odwrócić się plecami do obiektu, który chcecie sfotografować i uchwycić go właśnie jak gdyby "od tyłu", nie nachalnie, nie dosłownie. Ot - choćby tak, że skoro biblioteka to książki, to spróbujmy nie chwytać książek... Przynajmniej nie na nich koncentrować się...

Słowo ode mnie, czyli od Marka P.:

Faktycznie znów zadziałał stary mechanizm Foto Day - czyli jeśli widziałem jakiś atrakcyjny kadr, to wiedziałem, że powtórzy się na jeszcze kilku zdjęciach. Dyrektor Buck czasem nawet miał wrażenie, że widział już takie samo zdjęcie, a były to fotki dwóch różnych autorów.
Być może podczas wybierania zdjęć pomyślcie, czy takie samo może miec ktoś inny? Czy inni też pstrykali to miejsce? Jeśli tak, ale wiecie, że Wasze spojrzenie jest niestandardowe i naprawdę ujmuje rzecz tak, jak inni nie zobaczyli - publikujcie. Jeśli odpowiecie sobie zaś, że możliwe, że inni będą mieli bardzo podobne zdjęcia - zastanówcie się, czy nie lepiej je odłożyć? Chodzi mi o KONKURS - tu są ostrzejsze reguły, tu jest ocenianie. Tu jest odrzucanie zdjęć średnich. Przecież takie fotki nie do końca udane czy takie, którym czegoś zabrakło, możecie publikować w galeriach POZA KONKURSEM...
Ku mojemu ubolewaniu nie przebiły się zdjęcia będące pełnymi tematycznymi galeriami, jak siwegomortisa. Owszem, zdjęcia zwycięskie były najlepszymi naszym zdaniem zdjęciami FD, ale pełne galerie też były ciekawe. Szkoda mi galerii siwegomortisa. Cóż :(
Niektóre zdjęcia były po prostu nieostre lub nieudane - uważam, że w  takim wypadku lepiej jest opublikować mniej, niż 10 fotek, niż zepsuć wrażenie taką jedną nieudaną. W ogóle lepiej jest mniej, a najlepsze, niż więcej, a średnie.
Bardzo wiele było zdjęć dobrych, acz "nie chwytających". O ile przekonywały do siebie w galeriach, to w zestawieniu z pozostałymi zdjęciami innych fotoday'owiczów już tylko zwracały uwagę, ale nie na tyle, by je badać i zagłębiać się. Czy to źle? Wcale nie. Mam wrażenie, że tych dobrych, średnich zdjęć było teraz znacznie więcej, niż we wcześniejszych FD. I to cieszy mnie bardzo! Oby tak dalej! Cóż, moi drodzy, podnosicie poziom po prostu.

Gratuluję zwycięzcom i wyróżnionym, gratuluję wszystkim uczestnikom w imieniu swoim, Redakcji MM, dyrektora Andrzeja Bucka i Wojtka Walocha!

Już wkrótce dowiecie się, gdzie odbędzie się następny Foto Day.

Jutro zaś dowiecie się, kiedy będzie wręczenie nagród za FD w Norwidzie :)

Tymczasem jury oddaje się w Wasze ręce. Możecie szarpać ciała na sztuki, niechaj nagie świecą kości... ;)