Zmieńmy kolor trawy - niech będzie czerwona!

Na słowa szefa PiS szybko zareagował kard. Kazimierz Nycz. Według niego kościół od wielu lat jest przeciwny karze śmierci i od lat nie zmienił swojego stanowiska. Bo "nikt z ludzi nie może decydować o odbieraniu czegoś, czego nie dał, czyli życia". - Pan Bóg jest dawcą życia - nawet jeśli człowiek to życie zmarnował - i tylko Pan Bóg może to życie odebrać - powiedział stanowczo duchowny. Metropolita powołał się przy tym na jedną z encyklik Jana Pawła II. Papież wielokrotnie podkreślał, że "społeczeństwa mają środki, którymi można się zabezpieczyć przed ludźmi niebezpiecznymi czy wielokrotnymi zabójcami", a jednym z tych środków jest "stosowanie bezwzględnego dożywocia". Podobnego zdania jest Benedykt XVI, który w przesłaniu na III Światowy Kongres Przeciw Karze Śmierci podkreślał, że jest ona "nie tylko zamachem na życie, lecz również obrazą godności człowieka"
Michał Kamieński, nowy wiceprezes PiS postanowił jednak uświadomić kard. Nycza, JP II i Benedykta XVI którzy jego zdaniem nie mają racji. Kamieński tłumaczy metropolicie warszawskiemu, że według Katechizmu Kościoła Katolickiego kara śmierci jest formą samoobrony. Kardynał powinien się więc opamiętać, bo powszechnie wiadomo, że politycy PiS wiedzą o kościele katolickim więcej, niż księża, kardynałowie i jak się właśnie okazało - również papież.

Kara śmierci a Unia Europejska

Zniesienie kary śmierci jest jednym z niezbędnych warunków wstąpienia do Unii Europejskiej. Wszystkie kraje członkowskiej podpisały i ratyfikowały protokół Europejskiej Konwencji Praw Człowieka o Zniesieniu Kary Śmierci. W Polsce została ona zniesiona przez nowy kodeks karny w 1997 roku i zastąpiona karą dożywotniego więzienia. Ostatnią taką karę w naszym kraju wykonano w 1988 roku. Nowelizacja kodeksu karnego w tym zakresie nie jest więc w Polsce możliwa o czym politycy PiS muszą wiedzieć. Ich pomysł jest niezrozumiały jeszcze z jednego powodu – Prawo i Sprawiedliwość rządziło przez dwa lata, premierem był Jarosław Kaczyński a prezydentem jego śp. brat Lech Kaczyński. Mimo tak dużej władzy obaj politycy nie pokusili się nawet o próbę rozmowy na temat przywrócenia kary śmierci a przecież mieli wszelkie instrumenty do tego, aby próbować to zrobić. Gdzie jest więc ten „haczyk" i o co właściwie chodzi?
Najprawdopodobniej w grę wchodzi odwrócenie uwagi od wewnętrznych sporów w PiS. Politycy tej partii wykalkulowali, że jeśli wrzucą jakiś kontrowersyjny pomysł, zakryją w ten sposób problemy wewnątrz partii, bo dziennikarze i opinia publiczna zajmą się dyskusją o karze śmierci - i tak się stało.

"Ząb za ząb" a niewinnie skazani na śmierć

W Polsce jest wielu zwolenników kary śmierci. Są też ich zagorzali przeciwnicy. Jedni mówią o zemście (ząb za ząb), inni o piątym przykazaniu „nie zabijaj". Są też tacy, którzy nie wplatają w to ani ideologii kościoła, ani kwestii zemsty uważając, że kara powinna być najcięższa, jaką człowiek człowiekowi może wymierzyć.
Istotne jest jednak pytanie, w jaki sposób zabijać ludzi, którzy dokonali najcięższych przestępstw? Wieszać ich, zabijać prądem a może usypiać jak niepotrzebne zwierzęta? I kto miałby dokonywać tych morderstw, czy powołać do życia zawód kata, a może będą to robić szeregowi strażnicy więzienni lub przypadkowo wybrani ochotnicy? Jest jeszcze problem, o którym zwolennicy wprowadzenia kary śmierci nie mówią – wina skazanego. Zdarzają się przypadki osób niesłusznie skazanych za różne przestępstwa także za zabójstwo. Można tu przytoczyć historię Jesse Tafero skazanego i straconego na Florydzie w 1990 roku, który potem został uznany za niewinnego. Albo poznać historię niesłusznie skazanych na śmierć Timothy Evansa, Larryego Griffina, Carlosa De Luna, Williama Moriona. Oni zostali straceni za przestępstwa, których nie popełnili.

Resocjalizacja a kara śmierci

System sprawiedliwości nie jest nieomylny a kara śmierci jest nieodwracalna, co można dostrzec na powyższych przykładach. Tyle tylko, ze tym ludziom nikt już życia nie odda – zostali zabici, ponieważ ktoś postanowił, że ma prawo decydować o tym, kto może żyć a kto powinien umrzeć.
Zwolennicy kary śmierci przekonują, że zabicie skazanego jest jedynym sposobem na jego ukaranie. A przecież umieszczenie kogoś w zakładzie karnym to tylko jeden z elementów wymierzenia sprawiedliwości, bo głównym celem jest resocjalizacja. W systemie więziennictwa chodzi o to, aby sprawca czynów zabronionych za pomocą resocjalizacji zrozumiał swoje złe postępowanie i aby jego system wartości powrócił na tory ogólnie przyjętych form współżycia społecznego. W przypadku najcięższych morderstw trudno kogokolwiek przekonać, iż system wartości zabójców ulegnie radykalnej poprawie, ale zabijając tych ludzi w istocie stajemy z nimi ramię w ramię – oni też decydowali o tym, kto ma żyć a kto powinien umrzeć. I co w przypadku, gdy człowiek skazany na śmierć i stracony okaże się niewinny, karę więzienia można przerwać a lata spędzone w więzieniu zadośćuczynić. Jak zadośćuczynić zmarłemu i rodzinie jego zabicie?

Czy zmienić kolor trawy z zielonej na czerwony?

Dyskurs społeczny powinien się toczyć na każdy temat, także na temat kary śmierci. Jeśli jednak jakiś polityk, który uważa siebie za dobrego katolika twierdzi, że on wie lepiej, niż sam Papież, to dyskusja schodzi na drogę absurdu. Inną sprawą jest rzucanie takich „bomb" tylko po to, aby odwrócić uwagę opinii publicznej od własnych problemów. Jest to świadoma i w tym przypadku skuteczna próba włożenia ludziom w usta tematu, który ze względów prawnych pozostanie tylko na naszych ustach, bo nic poza tym nie da się z nim zrobić. Najwidoczniej niektórzy politycy uznali, że jest za spokojnie i czas najwyższy rozpętać kolejne ideologiczne piekło, żeby od czegoś odwrócić naszą uwagę. Dzięki nim powrócił temat, który wiele lat temu został zamknięty a system prawny rozwiązany w sposób nieodwracalny. Można więc dyskutować, co by było gdyby, ale ma to taką samą wartość merytoryczną jak próba zmieniania koloru trawy z zielonego na czerwony – można o tym mówić chociaż wiadomo, że zmienić się go nie da.

Aleko Bliznakopulu