Wspomnienie o Piotrku „Benku” Serafinowiczu, zawodniku ZKS Zielona Góra

Urodziłem się
i umarłem
więcej nic nie pamiętam
jakaś rzeka zielona
drzewo zielone
oczy zielone
i o to tyle krzyku
tyle płaczu o to
...

„Benek” został zawodnikiem Zielonogórskiego Klubu Speedrowerowego już w roku 2000. Od początku dał się poznać jako uczynny, pomocny i cichy chłopak. Pamiętam jak pojechałem z Nim pierwszy raz na zawody do Wrocławia w 2001r. To były zawody o „Brązowy Kask”. Piotrek zebrał tam masę braw za ambicję, choć z trudem pedałował na dużym jak dla niego rowerze. Z czasem poświęcił się aby pomagać Rafałowi Kurmańskiemu, który był dla Niego jak brat. Pomagał „Kurmankowi” , jeździli razem na zawody, bardzo się zżyli. Byli prawdziwymi przyjaciółmi mimo dużej różnicy wiek. Wiadomość o śmierci „Benka” była dla mnie jak grom z jasnego nieba, niestety okazała się prawdziwa... - tak wspomina Piotra Serafinowicza, ówczesny trener ZKS, Krzysztof Zakrzewski.

Długoletni zawodnik ZKS, a aktualnie prezes klubu, Paweł Kokot jako jeden z nielicznych pamięta Piotrka z czasów jazdy w klubie: Bardzo ciężko mówić o Piotrku w czasie przeszłym... Był miłym, sympatycznym kolegą, który nie dał się nie lubić. Po przegranym biegu był bardzo smutny, nieraz broda Mu latała, kiedy nie udało się wygrać… Gdy zwyciężał, cieszył się jak dziecko, jak bardzo szczęśliwe dziecko… Los tak chciał, że urodziliśmy się tego samego dnia, tylko że On siedem lat później. Mimo to zawsze darzyliśmy się szacunkiem i sympatią i dzwoniliśmy do siebie z życzeniami… Dziś już tak nie jest i choć wiem, że już nigdy tak nie będzie, zawsze będę Go pamiętał jako zawodnika , jako dobrego kolegę, po prostu jako „Benka”… Będziemy dbać o pamięć o Nim i postaramy się, aby Memoriał Jego imienia zapisał się już na stałe...

                                                                             Cześć Jego pamięci…