Wściekłe psy: czy w Zielonej Górze może dojść do tragedii?

Po części sie z panem zgadzam, ale co do zasady się nie zgadzam

To wygląda tak, że jesli chcę miec psa to powinienem miec wiedzę i byc odpowiedzialny. Ale inaczej jest kiedy nie jestem właścicielem psa i idę sobie spokojnie miastem i spotykam na swojej drodze psa. Ja nie muszę wiedziec jak się zachowac w przypadku kiedy widzę groźnie wyglądającego psa bez kagańca, który zmierza w moim kierunku. Ja mam prawo zareagowac w ten sposób, że zacznę uciekac i to nie będzie moja wina, że pies mnie zaatakuje. To, że jestem głupi i nie umiem zachowac sie na widok groźnego psa to wcale nie będzie znaczyło, że jestem winny tego, że zostałem pogryziony.

Tak naprawdę fajnie, że pan zna sie na psach, ale nalezy eliminowac sytuacje, w których mogą zagrażac na przykład dzieciom.

No i jeszcze musze skomentowac coś takiego, co pan napisał: "Wielokrotnie widziałem takie ataki paniki, gdy mój pies puszczony luzem znalazł się w pobliżu takiej osoby, rozumiem, że nie każdy lubi psy i ma prawo się ich bać, lecz tutaj tkwi podstawowy błąd wynikający z nieznajomości psiej psychiki i zachowanie, które polega na krzyczeniu w kierunku psa lub jego właściciela, wymachiwanie rękami, tupanie, próby ucieczki, itp..." Gratuluję Panu dobrego samopoczucia. Widac zna się pan na psach, ale o ludziach już pan niewiele wie. A przynajmniej trochę by sie przydało.

To jak Pan doktorze

opisze tu i mam nadzieje zdefiniuje opcje trzech piesków(pierwszy---- duzy milczący zazwyczaj i znający zapewne swoja siłę/ drugi----- średni i tylko trochę odstajacy w poglądach na otaczający go świat od psa pierwszego/ no może jednak trochę bardziej nerwowy i podatny na niespodziewane wydarzenia z zewnątrz jego świata/ trzeci--- najmniejszy z tej trójki-bojaźliwy a przez to czuły na wszelakie nawet drobne okazywania zachowań nietypowych na co dzień mu znanych/ szczekliwy ale b. rzadko ukazujacy ta swoja szczekliwość gdyż zdominowany jest przez wspomniana dwójkę..Ok to byl wstęp---teraz niech mi Pan "dr house" który uważa że zna od kilkunastu lat psy ICH PSYCHIKĘ :) odpowie na dość prosto brzmiące pytanie sytuacyjne/ Prosze zamknąć oczy i "zobaczyc to co ja widzę"... mała wioska/ letni poranek/ w pewnej zagrodzie ktoś wychodzac do pracy zapomnial domknac furtkę / na podwórzu tej zagrody biegają luźno TRZY PSY których charakterystyke opisałem powyżej/ 50 metrów dalej od wspomnianej zagrody biegnie chłopiec/ chłopiec najwyraźniej zaspal do szkoły/biegnie po piaszczystej głównej uliczce w wiosce / tornister w rytm biegu chłopca pobrzekuje kredkami i światełkiem odblaskowym przypietym do zamkniecia tornistra/ chłopiec własnie przebiega koło zagrody w której znajduja się TRZY PSY/ odgłosy tornistra oraz sama postać spieszącego się do szkoły chłopca wzbudza jak najbardziej normalna reakcję u psa [trzeciego] zaczyna głosno szczekac a nawet ujadać- wybiega przez niedomknięta furtkę i biegnie zgodnie ze swoim szczekliwym instynktem za uciekajacym według psa nr trzy małym człowiekiem/ na takie zachowanie psa nr trzy reaguje a jakżę pies nr dwa / jest większy więc dogania znacznie szybciej postac chłopca niż pies nr trzy/ nic sie na razie nie dzieje/ chłopiec się na chwile zatrzymuje bo sie po prostu boi/ chłopiec ocenia sytuacje/ biegnie dalej bo szkoła jednak jest b.,wazna a spoźnienie na lekcje matematyki gdzie pani zapowiedziała kartkówkę jest ponad wszystkim/ chłopiec przyspiesza bieg/ wtedy pies nr trzy zachęcony tym że obok niego znalazl się większy pies nr dwa rzuca się na jedna ze stóp chłopca i udaje mu sie po kilkukrotnych próbach capnac zębami stope chłopca w okolicy kostki/ chłopiec wciąż bedąc w biegu(matemartyka!!) krzyczy z bólu i zaskoczenia/ przyspiesza a do tego zaczyna biec nieregularnie/ do tego wymachuje rekami/ pies nr trzy a teraz już pies nr dwa ruszają w pogoń za ludzka postacia/ szczekają przy tym głosno/ chłopiec cos krzyczy/ z zagrody w ktorej ktos zostawil niedomknieta furtkę wybiega pies nr jeden/ chłopiec obraca się na sekundę/ widzi już trzy psy goniące go/ cos krzyczy / pies nr trzy dopada chłopca/ uczepia się jego nogi/ pies nr dwa skacze i trafia zębami na światelko odblaskowe u tornistra/ pies nr jeden................................................................ Panie dr house czy jak tam pan sie kurna chce zwać:) Czy doprawdy zna pan psychikę psów czy tez pan tu chce być tylko takim doHtorem jakimś madrzącym sie?:)

"...czytając taki tekst nóż mi się w kieszeni otwiera..."

Mnie też się otwiera, jak czytam takie teksty "znaFców".
Może szanowny znawca wytłumaczy te swoje "mondrości" rodzicom dzieci
które "powiększyły grono aniołków".
Proszę im wytłumaczyć, że to piesek został zaatakowany przez dwuletnie dziecko,
piesek się tylko bronił i za mocno ścisnął gardełko agresywnego bachora.
Odezwał się w piesku instynkt obronny a nie łowiecki. Dla duszyczki dziecka i jego rodziców to będzie wielka ulga. :P
Oszpeconego ale żywego obywatela pozywajcie do sądów, za nieodpowiednie
zachowanie na widok bestii. Niech płacą odszkodowania za stres pieska.

Straż miejska, policja, inne służby, powinny mieć prawo zastrzelić na miejscu każdego psa bez smyczy i kagańca. A dopiero po tym właścicielowi wymierzać grzywny, obciążać kosztami użycia broni itp. Po roku czasu takich pokazówek
statystyka wypadków z psami spadłaby do zera.
Jeśli to miałoby uratować choć jedno dziecko, to warto!

Panie doktorze.

Dziwi mnie, że jedno zdanie z mojego tekstu, " Przyczyny ataku psów na ludzi mogą być różne lecz podstawową jest to, że w psach tkwi instynkt łowcy, budzący się niespodziewanie, szczególnie w stadzie ", wzbudziło w Panu tyle niezdrowych emocji.
Posuwać się do stwierdzeń związanych z nożem, nadużywać słowa bzdura, doktorowi chyba nie przystoi.
W emocjach nie zauważył Pan wymowy mojego artykułu, zmierzającej do pokazania, że to nieodpowiedzialność człowieka / właściciela psa / prowadzi często do tragedii. I to ten h o m o niby s a p i e n s jest winny a nie jego pies.
A co się tyczy psiego instynktu i zachowań stadnych, to nawet znawcy przedmiotu nie są jednoznaczni w swoich opiniach, w przeciwieństwie do Pana.

Tak myślałem, że o to Panu chodzi

ale przedstawił Pan to w swoim pierwszym komentarzu w taki sposób, że wiele osób pomyslało, że jest Pan osobą nieodpowiedzialną. Teraz, po wyjaśnieniu, już moge się zgodzic z Panem.

Moim zdaniem Pintaliano poruszył ważny problem. Widzi te dwa pieski, swoją drogą całkiem sympatycznie pozujace do zdjęcia, i zastanawia się co im może do łba strzelic. Ten poziom przedstawienia informacji - mimo że pana on razi - to on odpowiada poziomowi informacji prasowej, jakie serwują nam telewizję. Pokazują odizolowanego psa z błędnym spojrzeniem i w tle leci komentarz, jak doszło do pogryzienia (pewnie ubarwiony dla potrzeb tv) i wypowiedzi sąsiadów i właścicieli, że to było przecież takie porządne psisko. I moim zdaniem bardzo dobrze się stało, że Pintaliano, który naprawdę dużo widzi, napisał także o tym problemie.

Ja bym Pana zachecił, Panie dr House, żeby Pan napisał coś na temat psychiki psa i jego wzorców zachowań. Widac, ze pisanie nie sprawia Panu problemów, a takie artykuły są potrzebne. Kilka osób, ktore przeczytałyby coś na temat, mogłoby wyrobic w sobie odpowiednie wzorce zachowań. Bo niestety, jak patrzę na nieodpowiedzialnych niektórych właścicieli niektórych ras, to nie mam wątpliwości, że sytuacje zagrożenia dla ludzi będą sią zdarzały (raz: wychowanie tych psów, a raczej jego brak, dwa: nieodpowiedzialne wzorce zachowań u właścicieli).

Mój osobisty przykład jest taki, że w dzieciństwie zostałem zaatakowany przez owczarka niemieckiego, którego właściciel - wspaniałomyślnie, a jakże! - wręczył smycz swojemu dziecku, które nie utrzymało wyrywającego sie psa. Ja już wtedy wiedziałem, że żeby pies nie zaatakował nie należy uciekac, tylko stac nieruchomo. Na niewiele to się zdało, bo pies i tak na mnie skoczył i podrapał.

Ale też od dziecka zawsze w domu towarzyszyły nam psy i nigdy się do nich z tego powodu nie zraziłem. Sam nie boję się psów (z wyjątkiem dogów argentyńskich i amstafów, które mijają mnie bez kagańca na chodniku na odległośc kilkudziesięciu centymetrów, bo dla mnie to już jest przegięcie) i w sytuacjach "zagrożenia" potrafiłem zawsze sobie poradzic. Znajomośc zasad postępowania przydała mi się swego czasu także do przegonienia lisa, a - wierzcie mi - nie było to proste. Choc sam nie boję się psów, to jednak jestem za tym, żeby minimalizowac ryzyko styku psów z osobami, które nie wiedzą jak się w obecności tych zwierząt zachowac.

Czasem trzeba zaszokować skrajnością

aby miłośnicy nie szokowali opiniami, że pogryzione dziecko w Gorzowie
to jest wyłączna wina matki dziecka.

może, może

i spowoduje ściganie właścicieli psów bez kagańców, ale jakoś na przełom bym nie liczył. Chociaż może po tym pogryzieniu coś drgnie.