Violetta Villas nie żyje

Violetta Villas zadebiutowała w Polskim Radio w 1960 roku. Rok później zagościła na Międzynarodowym Festiwalu w Sopocie, na którym zaśpiewała piosenki „Dla Ciebie miły" oraz „Si senior". Trzykrotnie wzięła udział w Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z piosenkami „Przyjdzie na to czas", „Do ciebie mamo" oraz z piosenką „Jedno słowo, matka". Na przełomie 1965/1966 często dawała koncerty w Paryżu, m.in. w music-hallu Olympia. W 1966 na osobistą prośbę szefa Olympii Bruno Cocquatrixa, znalazła się w gronie artystów polskiego programu rewiowego Grand Music Hall de Varsovie. Premiera programu odbyła się 26 lipca 1966, Villas śpiewała m.in. Ave Maria no morro oraz Hiroshima, mon amour. Artystka otrzymała recenzje doceniające walor jej głosu i interpretacji pieśni. W Paryżu poznała Frederica Apcara, na zaproszenie którego wyjechała do Las Vegas. Od grudnia 1966 przez kilka sezonów była gwiazdą rewii Casino de Paris, gdzie śpiewała piosenki, arie operetkowe i operowe w dziewięciu językach. Występowała m.in z Frankiem Sinatrą, Paulem Anką, Charles'em Aznavourem, Earthą Kitt, Deanem Martinem, Sammym Davisem. Koszt przygotowania rewii z jej udziałem wynosił 50 000 dolarów. Jej osobistym stylistą był Patrick Valette, konsultant domu mody Dior. Na scenę wjeżdżała na białym koniu lub Jaguarem XK-E. Do projektowania sukni zaproszono dom mody Diora. Biżuterię dla Villas wykonywała firma Atelier Marangoni z Mediolanu, buty zaś inna włoska firma, Quinte. Występowała ze 100-osobowym baletem francuskim. Piosenkarka cieszyła się uznaniem publiczności, miała wielu wielbicieli. Cytowano recenzje z prasy amerykańskiej, gdzie pojawiały się określenia "fenomenalna Polka", "głos ery atomowej", "biały kruk wokalistyki światowej". Koncertowała m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Czechosłowacji, Bułgarii, Rumunii. Hiszpanii, Belgii, Izraelu, Australii, Tokio, Rio de Janeiro, Kanadzie, Nowej Zelandii, Wielkiej Brytani i na Węgrzech.
Piosenka i estrada ułatwiły jej kontakt z filmem. W marcu 1968 rozpoczęła próbne zdjęcia dla wytwórni filmowej MGM, gdzie została później zaangażowana. Wystąpiła w niewielkich rolach w filmach z Lee Marvinem, Bobem Hope oraz Glennem Fordem. W 1969 została zaproszona do gościnnych występów w Sahara Hotel & Casino, gdzie śpiewała duety z Connie Francis i Barbrą Streisand.

Po powrocie ze Stanów Zjednoczonych piosenkarka zamieszkała w wilii, w Sękocinie, na granicy z Magdalenką. Violetta Villas wzbudzała zainteresowanie nieznanym w owym czasie w Polsce stylem życia. Posiadała dwa mercedesy. W Magdalence, gdzie nabyła dom, budowano specjalne studio do nagrań, w ogrodzie był podgrzewany basen, w domu sauna i kaplica. W kraju poddawano krytyce zindywidualizowany styl piosenkarki, który nie przystawał do rzeczywistości socjalistycznej, a po powrocie z USA zarzucano piosenkarce, że jest m.in rozkapryszona. Dziennikarze poszukiwali skandali na temat piosenkarki.

Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte były dla artystki pasmem dalszych sukcesów. Występowała na najlepszych polskich scenach. W październiku 2008 ukazała się jej nowa płyta, Na pocieszenie serca i uniesienie ducha, będąca składanką największych hitów piosenkarki w nowych aranżacjach. Villas promowała płytę w Toruniu, pojawiając się 29 października w klubach Moskwa i Forte Club, a także salonie EMPiKu "Starówka". Pojawiła się również w programie Jak Oni Śpiewają. 14 lutego 2011 w Wojewódzkim Domu Kultury w Kielcach odbył się benefis 50-lecia działalności artystycznej Violetty Villas, podczas którego artystka odebrała przyznany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Jej koncert, ze względu na zły stan zdrowia był dla jej fanów szokiem – artystka miała problemy z samodzielnym poruszaniem się a głos, choć wciąż silny już tak nie zachwycał. Zmarła w Lewinie Kłodzkim w swoim rodzinnym domu.

.