Ślimaku pokaż mi rogi

poszedł ślimak na spotkanie
po kolacji
długo przed śniadaniem
tak szedł i szedł

księżyc świeci
chłodu nie ma
dojść przecież trzeba

słowik przysypia
światła we wsi gasną
księżyc czmychnął w chmurkę

ciemno na prawo
ciemno na lewo
ciemno przede mną

więc stanął w pól drogi
wysunął rogi
nie znam tej drogi

sprawę postawił jasno
coś się za ślimaczyłem
nie wiem z kim gdzie się umówiłem

odłożę te spotkanie
pora przecież już na spanie
a że domek na plecach

nigdzie iść nie trza
wślizgnął się w jego wnętrze
a że bez piżamki sypia
zamknął oczka i zachrapał