Rozmowa z laureatką Plotki na Plotkę - Katarzyną Borek

Z laureatką pierwszego MMkowego przeglądu redblogów Katarzyną Borek rozmawia Krzysztof Olszak.

- Czym jest blog?
- Myślę, że w dużej mierze jest zapisem chwili. Jeśli komuś wydaje się, że coś jest ważne, to bierze kartkę i to zapisuje. Przynajmniej ja mam taką metodę. Blog to nie jest ciąg myśli, który sumuje cały dzień czy tydzień z życia, ale „tu i teraz" – chwila, czasami nawet jedna sekunda...

- ...ale przecież niebyło kiedyś blogów...
- ...ale były pamiętniki, prawda? Zapiski, notatki,.... W mojej rodzinie był przekazywany z pokolenia na pokolenia taki kobiecy notatnik. Kobiety z mojej rodziny zapisywały w nim różne chwile, jakie przeżywały.

- Skoro mamy więc blogi, to nie przychodzi kres tradycyjnych pamiętników?
- Nie. O tym, że sztuka epistolografii umiera, „trąbimy" od wielu, wielu lat. A jednak... mimo wszystko wydawane są coraz to nowe tu i ówdzie wspomnienia w takiej lub innej formie. Myślę, że blog jest po prostu rozwinięciem tego, co było dawniej. Łatwiej jest, przynajmniej mi, w naszej epoce, przelać swoje myśli w komputerze, niż używając kartki papieru. Po prostu to, co było, jest w innej formie.

- Jaką masz receptę na „dobry blog"?
- Nie wiem czy mam prawo mówić o „dobrym blogu", ale wydaje mi się, że trzeba być szczerym i jednocześnie mieć świadomość, że to, co się pisze, będzie czytało wiele osób. Zupełnie inaczej niż w pamiętniku, który był zwykle pisany dla siebie czy wąskiego grona czytelników...

- ...do szuflady...
- Tak, do szuflady. A tutaj, trzeba mieć tę świadomość, że może to przeczytać wiele tysięcy, a w przypadku niektórych – wiele milionów internautów. Trzeba pamiętać o tym, że nie wolno kogokolwiek obrażać – kwestia szczerości; oraz pomijać wiele szczegółów z własnego życia. Nigdy w życiu wielu epizodów z życia nie napiszę na blogu. To nie znaczy, że nie jestem szczera czy to, co piszę jest nieprawdziwe. Po prostu są one zbyt osobiste: pewne fragmenty życia prywatnego tam, gdzie zaczynają się uczucia.

- ...niektóre redblogi dotyczą właśnie pasji ich autorów, a mimo tego nie zaintrygowały mnie do lektury... Na czym właśnie polega sztuka blogowania?
- Sztuka blogowania tak naprawdę jest blogiem – opisem naszego życia. Jeżeli ktoś ma taką a nie inną pasją, to o niej pisze, ale ja też mam różne pasje, których większość jest niszowa. Sądzę nawet, że wielu ludzi, by to nie zainteresowało. Swoją rodzinę wybrałam dlatego, że większość przeżywa własne perypetie z mężem, dziećmi, matką która nadaje nad głową czy ojcem który wie wszystko. Myślę, że to są właśnie takie rzeczy, które łączą panią Kowalską, Malinowską i Katarzynę Borek, mającymi podobne zmartwienia.

- Czy zapiski na twoim blogu są w całości z życia wzięte, czy raczej – jest w nich trochę fikcji?
- Nie ma tam w ogóle fikcji. Nic nie podkręcam. Mało tego, czasami muszę cenzurować samą siebie. Gdybym napisała wszystko z mojego życia, to moje dzieci i mąż wyrzuciliby mnie z domu – nie, nie śmieję się: mój ojciec mówi, że dobrze, że piszę. Często zapisuję na jakichś karteluszkach w torbie różne momenty. Nie ma fikcji, ale jest autocenzura. Muszę pamiętać i się pilnować, gdyż moja wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność innych ludzi: moich dzieci, męża, przyjaciółki Izy. Jeśli mówią mi „nie pisz o tym i o tym", co ich dotyczy, to ja o tym nie piszę.

- A kto może pisać blog?
- Tak naprawdę blog może pisać każdy, kto uważa, że chce coś komuś innemu przekazać. To nie musi być pasjonująca historia dla jednego, ale może zaciekawić drugiego. Nieważne, bo jeśli coś komuś w duszy gra, to może to napisać. A jeśli znajdzie się kilka osób, które to czytają, to oznacza, że wtedy warto prowadzić blog.

- Który z redblogów najchętniej czytasz?
- Ogólnie zaglądam na wszystkie redblogi. Bardzo lubię czytać blog Andrzeja Flügela, który bardzo dobrze jest oceniany także przez MMkowiczów. Facet jest niesamowicie inteligentny. Kocham z nim rozmawiać i uwielbiam czytać to, co pisze...

- ...mimo wszystko to ty wygrałaś z Andrzejem Flügelem w „rywalizacji", w której zabrakło mu jednego lub dwóch punktów do „pokonania ciebie...
- To jest mi bardzo miło dlatego, że, jak powiedziałam, Andrzej jest niesamowicie inteligentny i, jak czytam jego zapiski, to są tam naprawdę wartościowe rzeczy. Tym bardziej jest mi miło, że wystąpiła taka wyrównana „rywalizacja". Tak... Andrzeja czytam, a także czasami Tomka Ruska...

- ...tak jego zapiski oszczegółach z życia, na które rzadko zwraca się uwagę, plus jego humor...
- Jego zapiski są właśnie takie, jak on sam. Bardzo dowcipny facet, który ma takie a nie inne spojrzenie na świat. Na świat, jaki on naprawdę jest.

- Czy tutaj podobnie, jak w twoim przypadku, dokładnie opisuje świat swoimi oczami na blogu?
- Trudno mi powiedzieć, bo nie mam ostatnio kontaktu z Tomkiem. Tomek pracuje w Gorzowie, ale... tak! Tomek Rusek jest taki, jak jego blog! Facet, który naprawdę zarzuca dowcipami. Jego blog także naprawdę bardzo lubię.

- Czy podobnie można powiedzieć, że „twój blog jest, taki jak ty"?
- ...jest spokojniejszy niż ja. Taki bardziej „correct", poprawny estetycznie i obyczajowo. Myślę, ze jestem bardziej szalona niż mój blog.

- Czy naprawdę tak dziecko postrzega świat, jak możemy przeczytać na twoim blogu, czy po prostu masz takie dzieci?
- Myślę, że w ogóle dzieci są świetne. Miałam kiedyś taką historię na blogu, kiedy zarzucono mi, że obrażam bardzo otyłych ludzi. Tyle tylko, że tak ich widziała moja córka. Ktoś jest szczupły, ktoś gruby, ten – blondynem, tamten – brunetem. Nie ma co się obrażać, gdyż tak nasz świat widzą dzieci. Dopiero my później zaczynamy go we własnej głowie zmieniać, bo takie są cechy poprawności społeczno-politycznej.

- Nie masz czasami wrażenia, że, wchodząc do świata dziecka, wchodzisz do niego narażając się na „wejście na minę"?
- Codziennie wybucha jakaś afera. Codziennie kłócimy się o to, że mój dwunastoletni syn twierdzi, że jestem już zgredem i widzę świat zupełnie nie tak jak trzeba. To jest ten konflikt międzypokoleniowy. Moi rodzice inaczej mnie wychowywali, a ja wychowuję jeszcze inaczej własne i wpadam w oko cyklonu. Z jednej strony są moi rodzice, uważający, że coś powinno być tak a nie siak. Z drugiej – mój syn, uważający mnie za przedstawiciela zgredów i robiącej coś nie tak, jak powinnam.

- Czy lubisz maliny i przetwory z malin?
- Uwielbiam, a szczególnie... nalewkę z malin.

- A skąd się wzięła „Malinka"? Od malin...?
- Nie, nie. To jest bardzo polskie imię takie samo, jak Jagoda czy Kamila. Mój blog jest kontynuacją tego, co pisałam na papierze, kiedy byłam w 13 tygodniu ciąży z Malinką. Taki papierowy pamiętnik. Kiedy pojawiła się możliwość pisania blogów, wtedy stwierdziłam, że będę go kontynuować właśnie w formie elektronicznej. A nazwa blogu pochodzi od imienia mojej córki, które jest rzadko występującym imieniem, chociaż w ostatnim czasie pojawiło się kilka Malinek w Zielonej Górze (do niedawna nie było ani jednej Malinki).

- Dziękuję.

                           * * *

Podaje się do wiadomości publicznej:
Dnia 23 IX b.r. zebrała się Lokalna Kapituła Honorowa, w skład której weszli: Lisek Chytrusek, Zajączek Pędziwiatr, Wilczek Kuternoga i Wiewiórka Rudogłowa, aby podliczyć wszystkie punkty rozdane blogerom przez MMkowiczów i autora przeglądu. W ocenie LKH tytuł Najlepszego Blogera otrzymała pani Katarzyna Borek. LKH w uzasadnieniu swojej decyzji podała, że blogerka potrafi
zainspirować i zaciekawić swoim kunsztem pisarskim i pomysłowością czytelników bloga
„Malinka plus rodzinka" http://malinka.redblog.gazetalubuska.pl/ m.in. takimi tematami, jak: życie w rodzinie, sztuka wychowania czy świat dziecka.

2 listopada pani Katarzyna Borek otrzymała stosowny dyplom.

W skład komisji miał wejść jeszcze pan Bóbr Pływak, ale przed zebraniem się jury, pan Bóbr miał wypadek na swojej tamie. Członkowie LKH odrzucają plotkę, jakoby za wypadkiem stał Wilczek Kuternoga. Pan Bóbr Pływak czuje się już świetnie i dwa dni temu opuścił szpital na leśnych powiązkach. A nawet wypił brudenschaft z Wilczkiem Kuternogą.

Informuje się, że wszyscy członkowie Kapituły są cali i zdrowi.

Adres siedziby Lokalnej Kapituły Honorowej:
Instytut Igiełek i Liści
ścieżka dębowa 4 drzewo 27
dziupla 11 poczta: Zielona Góra
65-001 Leśna Górka

Jak to było z "Plotką na Plotkę" - czyli przegląd przeglądu:

• Plebiscyt zaczął się od drugiego numeru. Pierwszy - miał charakter "orientacyjny".
• W numerze 2 wygrała Tatiana Mikułko.
• W numerze 3 wygrali ex equo: Katarzyna Borek, Andrzej Flügel i Tomasz Rusek.
• W numerze 4 wygrali ex equo: Katarzyna Borek i Krzysztof Fedorowicz.
• W numerze 5 wygrała Katarzyna Borek.
• W numerze 6 wygrał Marek Pakoński.
• W numerze 7 wygrali ex equo: Katarzyna Borek, Andrzej Flügel, Tomasz Rusek, Marek Pakoński.
• W numerze 8 wygrali ex equo: Tatiana Mikułko, Paweł Janczaruk i Tomasz Rusek.
• W numerze 9 wygrali ex equo: Tomasz Rusek, Krzysztof Fedorowicz, Andrzej Flügel, Paweł Janczaruk, "Bukmacherzy" i Tatiana Mikułko.
• W numerze 10 wygrali ex equo: Katarzyna Borek, Tomasz Rusek i Krzysztof Fedorowicz.