Psy, koty, ludzie i inne zwierzątka domowe

Nawet na MM-kę dochodzą echa batalii wojowników o prawa zwierząt i traktowania ich na równi człowieka z określanymi z właścicielami psów. Brakuje tylko parady na ulicy, które zamanifestują wolność równość i swobodę dla wszystkich zwierząt domowych względem ludzi. Ale czy wywalczą prawa też dla krowy i świni?

Na MM-ce pojawiły się dwa artykuły, których intencją było znalezienia nowego domu dla psów ich autorów. W pretekście pojawienia się tych ogłoszeń wywiązała się zacięta dyskusja między stronnikami obu ugrupowań nie-zbrojnych.

Ostatnio wywiązał się nawet ostry spór między mną a Panem Bogusławem Strzegowskim.

Moją refleksją jest to, czy nie podążamy czasem za daleko. Zwłaszcza my, Polacy i Polki, którzy lubimy tak bardzo i często popadać z jednej skrajności w drugą skrajność, gubiąc gdzieś po drodze złoty środek.

Jaki jest stosunek między człowiekiem a zwierzęciem? Już w starożytnych księgach czytamy:

A wreszcie rzekł Bóg: "Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!"

(Rd, 1, 26)

oraz

Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi", I rzekł Bóg: "Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona". I stało się tak.  A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.

(Rd, 1, 28-31)

Człowiek z woli Boga ma być panem na ziemi i wszystkich zwierząt, które mają być mu usłużne. Wykluczona jest zarem równość między człowiekiem a zwierzęciem.

Tymczasem, z wypowiedzi moich oponentów wydedukowałem (bo niestety nie raczyli mi odpowiedzieć) okazuje się, że istnieje jakaś nieokreślona równość między człowiekiem a zwierzęciem. Mało tego! Zwierzę ma być traktowane na równi tak jak człowiek człowieka traktuje w myśl Chrystusowego przykazania o miłości bliźnich! Skąd taka dedukcja? W traktowaniu zwierząt jako członków rodziny, a więc jako krewnych, a więc na równi z ludźmi.

Cóż oznacza być krewnym? Członkiem rodziny? Należeć do rodziny?

Słownik języka polskiego PWN tak nam tłumaczy pojęcie rodziny: «małżonkowie i ich dzieci; ogólniej też: osoby związane pokrewieństwem i powinowactwem»

Nie ma tu miejsca dla zwierząt domowych. Chyba, że nadamy im status małżonka albo naszych dzieci.

Art. 18 Konstytucji RP mówi, że Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl tego prawa wskazane jest wystąpić przeciwko głośnym nawoływaniom o włączenie do kręgu utrwalonego tradycją i historią rodziny zwierząt domowych.

Nawet jeśli zakładając, że rację mają moi oponenci: czy faktycznie traktuje się zwierzęta domowe na równi z człowiekiem, na równi z resztą członków familii?

Czy wyprowadza się dzieci na smyczy i pozwala im korzystać z trawników, jak z toalet?

Czy podsuwa się zwierzętom domowym krzesła, żeby na nie usiadły i oddaje miejsce przy stole z własną miską, własnym talerzem i sztućcami?

Czy sterylizuje się dzieci, jako sterylizuje się psy i koty?

Nie!

W domu pies, kot i inne zwierzę domowe ma swoje miejsce i nie może wykraczać poza nie. NIE ma równości między zwierzęciem a człowiekiem. Człowiek stoi ponad nimi. Panuje nad nimi.

Ale z tej władzy człowieka nad światem przyrody wiążą się obowiązki. Szacunek wobec zwierząt, ich życia i godności. Z tego poczucia odpowiedzialności i szacunku człowiek spisał prawa zwierząt:

Dla przypomnienia cytuję deklarację (kursywą). Pogrubione zdanie potwierdza poczucie odpowiedzialności i szacunku człowieka wobec jego NADRZĘDNEJ roli wobec zwierząt i w poczuciu krzywd które w przeszłości wyrządził licznym gatunkom zwierząt. Artykuły deklaracji są nadwyraz klarowne.

ŚWIATOWA DEKLARACJA PRAW ZWIERZĄT

uchwalona przez UNESCO w dniu 15.10.1978r. w Paryżu

WSTĘP
...Z uwagi na to, że każde zwierzę, jako istota żywa, ma prawa w sferze moralnej; że nieznajomość i nieuznawanie tych praw sprowadziły człowieka i prowadzą go nadal na drogę przestępstw przeciwko naturze i zwierzętom; że uznanie przez gatunek ludzki prawa innych gatunków zwierzęcych do egzystencji stanowi podstawę do współistnienia wszystkich istot żywych; że człowiek dopuścił się zbrodni wytępienia wielu gatunków zwierzęcych i że nadal istnieje ta sama groźba; że poszanowanie zwierząt przez człowieka wiąże się z poszanowaniem ludzi między sobą i że już od najmłodszych lat należy uczyć człowieka obserwować, rozumieć, szanować i kochać zwierzęta...

Art.1.
Wszystkie zwierzęta rodzą się równe wobec życia i mają te same prawa do istnienia.

Art.2.
a/ Każde zwierzę ma prawo do poszanowania
b/ Człowiek, jako gatunek zwierzęcy, nie może rościć sobie prawa do tępienia innych zwierząt ani do ich niehumanitarnego wyzyskiwania. Ma natomiast obowiązek wykorzystania całej swej wiedzy dla dobra zwierząt.
c/ Każde zwierzę ma prawo oczekiwać od człowieka poszanowania, opieki i ochrony.

Art. 3.
a/ Żadne zwierzę nie może być przedmiotem maltretowania i aktów okrucieństwa.
b/ Jeśli okaże się , że śmierć zwierzęcia jest konieczna, należy uśmiercić je szybko, nie narażając na ból i trwogę.

Art.4.
Każde zwierzę, które należy do gatunku dzikiego, ma prawo do życia na wolności w swym naturalnym otoczeniu: ziemskim, powietrznym lub wodnym, oraz prawo do rozmnażania się. Każde pozbawienie wolności, choćby w celach edukacyjnych jest pogwałceniem tego prawa.

Art.5.
a/ Każde zwierzę, należące do gatunku, który żyje zazwyczaj w środowisku ludzkim, ma prawo żyć i rosnąć zgodnie z rytmem i warunkami życia i wolności właściwymi dla swego gatunku.
b/ Każde zakłócenie tego rytmu i tych warunków przez człowieka w celach merkantylnych, jest pogwałceniem tego prawa.

Art.6.
a/ Każde zwierzę, które człowiek wybrał na swego towarzysza, ma prawo żyć tak długo, jak pozwala na to jego gatunkowi natura.
b/ Porzucenie zwierzęcia jest aktem okrutnym i nikczemnym.

Art.7.
Każde zwierzę pracujące dla człowieka ma prawo do rozsądnego ograniczania czasu i intensywności pracy, do właściwego wyżywienia i wypoczynku.

Art.8.
a/ Doświadczenia na zwierzętach, które wiążą się z cierpieniem fizycznym i psychicznym, są pogwałceniem praw zwierzęcia, zarówno w przypadku doświadczeń medycznych, naukowych, handlowych jak i wszystkich innych.
b/ Należy w tym celu stosować i rozwijać metody zastępcze.

Art.9.
Jeżeli człowiek hoduje zwierzę w celach żywnościowych, należy je karmić, hodować, przewozić i uśmiercać, nie narażając go na niepokój i ból.

Art.10.
a/ Żadne zwierzę nie może być traktowane jako zabawka dla człowieka.
b/ Wystawianie zwierząt na pokaz, oraz widowiska z udziałem zwierząt narażają na szwank godność zwierzęcia.

Art.11.
Każdy akt, prowadzący do zabicia zwierzęcia bez koniecznej potrzeby jest mordem, czyli zbrodnią przeciw życiu.

Art.12.
a/ Każdy akt prowadzący do uśmiercania dużej ilości zwierząt dzikich, jest masowym morderstwem, czyli zbrodnią przeciw gatunkowi.
b/ Niszczenie i zatruwanie środowiska naturalnego sieje śmierć.

Art. 13.
a/ Zwierzę martwe należy traktować z poszanowaniem.
b/ Sceny przemocy, której ofiarą padają zwierzęta, nie powinny mieć wstępu na ekrany kin i telewizji, chyba że jest to demonstracja zbrodni dokonywanych na zwierzętach.

Art.14.
a/ Stowarzyszenia ochrony i opieki zwierząt powinny mieć przedstawicieli na szczeblu rządowym.
b/ Prawa zwierząt powinny być ustawowo chronione tak jak prawa ludzi.

Czy to, że z różnych powodów właściciele zwierząt domowych (właściciele a nie członkowie czy głowy rodzin!) szukają nowego domu albo oddają do schroniska dla zwierząt jest, jak głosi art. 6 porzucaniem zwierzęcia? Nie, ponieważ trudzą się w poszukiwaniu nowego domu w wyniku pojawienia się niespodziewanych komplikacji w ich życiu, które utrudniają opiekowanie się zwierzętami. Nie, ponieważ niezależnie od refleksji nad tym czy da się radę na wieki wieków (jak chcą niektórzy) opiekować zwierzęciem, troszczą się o swoich podopiecznych.

Mogliby przecież NAJPROŚCIEJ: pójść do parku, przywiązać do drzewa i porzucić biedne zwierzę albo przywiązać przed wejściem do sklepu i odejść. Albo uśmiercić i zwłoki zakopać w ogródku.

Istnieje mnóstwo sposbów łatwego pozbycia się zwierząt.

Czy któryś z tych sposobów właściciele zwierząt domowych wybrali? NIE, oni skazując się na ostracyzm EKO-terrorystów, szukają nowego domu, który zaadoptuje ich zwierzęta domowe, bo oni już dłużej nie mogą z RÓŻNYCH i WAŻNYCH powodów.

Nie mylmy walki o prawa zwierzęta, o ich godność, życie i szacunek z eko-terroryzmem i mieszaniem pojęć. Nie równajmy do miana zbrodni szukania nowego domu dla zwierzątka z jego maltretowaniem, porzucaniem czy zabijaniem.

Na zakończenie słowo na niedzielę do moich oponentów: Teraz jest Wasz czas antenowy na przedstawienie najprzeróżniejszych sposobów określenia mnie jako potwora i nie-człowieka.