Nikt nie przegrał

Choć wybory samorządowe rządzą się swoimi własnymi prawami i lokalną specyfiką nie da się ukryć że wielu jeśli nie większość wyborców traktuje je jako trochę inne wybory parlamentarne i przy swoim wyborze kieruje się kluczem partyjnym. Stąd też moje spojrzenie na ogólną sytuację poszczególnych ugrupowań.

PiS

W mediach ostatnimi czasy ta partia nie miała łatwego życia. Metamorfoza prezesa Jarosława Kaczyńskiego, który z gołąbka wyścigu prezydenckiego przemienił się w prawdziwego politycznego jastrzębia i, który powrócił do agresywnej retoryki na wielu wyborcach nie zrobiła dobrego wrażenia. Tak samo ciągłe przepychanki wewnątrzpartyjne oraz przejęcie sterów partii przez dwór Zbigniewa Ziobro odbiło się szerokim negatywnym echem w mediach. Według telewizyjnych badań PiS był przed wyborami najczęściej pokazywaną partią na srebrnym ekranie tylko, że 75 proc. tych relacji niosło ze sobą negatywne przesłanie i konotacje. Także sam prezes zachowywał się ostatnio jakby nie wiedział do końca jakie są jego plany i cele. Wyrzucanie z PiS-u przed samymi wyborami ważnych członków partii nigdy nie jest dobrym posunięciem. Czyżby było to spowodowane manipulacją ze strony ziobrystów? Być może a jeśli dodamy do tego syndrom tonącego statku, z którego powoli zaczynają wszyscy uciekać i gwóźdź do trumny w postaci wyjścia z partii w czasie ciszy wyborczej Michała Kamińskiego, Adama Bielana i Pawła Poncyliusza to wynik na poziomie 23,3 proc. nie wydaje się już taki zły. Partia przetrwała a to było najważniejsze. Przynajmniej do wyborów parlamentarnych za rok.

PO

W sondażach ponad 50 proc. ale po wyborach 31,43 proc. I nie zaspokojone apetyty. Mogło i miało być lepiej. Czy to negatywny punkt zwrotny dla tej partii? Być może, chyba, że obecni rządzący Polską zrozumieją, że dostali w gruncie rzeczy pierwsze ostrzeżenie. Wyborcy powoli tracą już cierpliwość i kolejne wymówki rządu Donalda Tuska nie wystarczają. Oczywiście nie jest to porażka ale kto wie co może zdarzyć się za rok. Tym razem znowu się udało ale warto pamiętać, że łaska wyborców na pstrym koniu jeździ.

PSL

W moim odczuciu największy wygrany tych wyborów. Ale nie jest to dla mnie żadne zaskoczenie. Taka jest po prostu specyfika PSL-u. To partia, która czerpie swoją siłę ze struktur lokalnych. Obecny wyborczy wynik wypracowali liczni wójtowie i sołtysowie, którzy rządzą już od wielu lat na polskiej wsi. Poparcie dla PSL w sondażach zawsze jest trochę niedoszacowane a wybory samorządowe to ich największa siła. Od lat uzyskują podczas nich najlepsze rezultaty. Jeśli dodamy do tego obecną sytuację polityczną, w której członkowie tej partii zasiadają w rządzie i pomogli zagarnąć wszystkie agencje rolne trzecia pozycja na wyborczym podium nie powinna i nie może dziwić.

SLD

Czyżby długo wyczekiwana powolna wznosząca fala w końcu dosięgła największą lewicową partię w Polsce? Biorąc pod uwagę tegoroczny wynik Grzegorza Napieralskiego oraz całkiem przyzwoite poparcie w ostatnich wyborach samorządowych można już chyba powiedzieć, że coś w końcu się ruszyło. Czy partia wykorzysta tą szansę? To już zależy od samych jej członków, którzy z pewnością sami pierwsi zauważyli, że odbili się trochę od dna i przestali tracić poparcie a wręcz sami mogą je zdobywać. Mają teraz rok czasu aby zerwać się do walki i ugruntować swoją pozycję na Wiejskiej za rok. Na pewno najłatwiej uszczknąć im będzie coś z poparcia obecnej partii rządzącej gdyż część jej elektoratu wydaje się najbardziej naturalna dla SLD. Jeżeli PiS pogrąży się w stagnacji może nas czekać nowy ciekawy pojedynek.