Mgła. Okiem judasza

Joanna Lichocka i Maria Dłużewska przedstawiają fakty i wydarzenia w sposób mało obiektywny. Cały film przesiąknięty jest jadem i fałszem. Realizm nadają mu wywiady z rodzinami ofiar - jedyne urywki które działają w sposób autentyczny. Czy to jednak nie manipulowanie emocjami społeczeństwa? Sam film to szereg hipotez. Już sama wersja mówiąca o próbie bezprawnego przejęcia władzy przez przeciwników ś.p prezydenta to sarkazm.

Z perspektywy urzędników prezydenta Lecha Kaczyńskiego wszystko co działo się po katastrofie to: kłamstwa, manipulacje i cynizm. Jednak sam film nie posiada żadnych walorów, które powalą na nogi. Okropna muzyka w klimacie metalu jest tutaj koszmarną pomyłką. To jednak celowy zabieg marketingowy mający na celu spotęgowanie nastroju grozy. Grozy jaką straszy się polskie społeczeństwo demokratycznie wybranym rządem. Nie potrafiąc pogodzić się z realiami.

Negatywne nastawienie dokumentu zdecydowanie nie służy katastrofie. Sam film nie przynosi nic nowego, żadnych nowych stwierdzeń. Zadaje pytanie za pytaniem. Jednocześnie nie odpowiada na wątki czy był to zamach jak to sugerują niektóre środowiska. Film nie odpowiada na żadne pytania. Jego twórcy oskarżają tu i teraz. Propaganda która odwołuje się do najniższych pobudek. To próba przedstawienia wydarzeń jako największej powojennej zbrodni. Próba więc mówienia tutaj o prawdzie to prawdziwy cynizm i obłuda.

Sam Goebbels byłby dumny ze swoich uczniów gdyby zobaczył ten film.

Forma i treść przekazu zostawiają wiele do życzenia. Tutaj judaszami są twórcy filmu. Dla nich pytanie gdzie zaczęła się katastrofa smoleńska, odpowiedź jest już znana. Sam film to totalna nagonka na obóz rządzący i zwalanie wszystkich win, nawet tych niezawinionych. Film staje się orędziem Prawa i Sprawiedliwości. Nawet ewidentnie przewinienia urzędników z kancelarii ś.p Lecha Kaczyńskiego są minimalizowane bądź przemilczane. To nie przypadek. Całość widowiska jest przedstawiona tylko dla jednego elektoratu. Patrząc na to z perspektywy czasu w polityce nic się nie zmieniło. Jedni drugich opluwają mówiąc piękne słówka o pojednaniu, a w rękawie trzymają "asy". W każdej zaś szafie widzą trupa. Mógłbym się spytać: Czy słynny uścisk dłoni premiera Rosji należy uznać za hipokryzję?

* * *

Zobacz nas na facebooku: 

strona portalu Moje Miasto Zielona Góra

strona bezpłatnego tygodnika miejskiego MM Moje Miasto Zielona Góra