Laibach, czyli Eins... Zwei... Drei... Vier... Electrohead!

Co łączy One Vision zespołu Queen, Sympathy Of The Devil The Rolling Stones, The Final Countdown Europe, Die Kunst der Fuge Jana Sebastiana Bacha, The Ride Of The Walkyries Ryszarda Wagnera i remiksy Morbid Angel?

Jacy ludzie założyli własne państwo (zwane NSK state lub Drzawa NSK) wraz z własną walutą, paszportami i hymnem? Państwo nie posiadające granic, do którego może należeć każdy obywatel świata?

Jacy wariaci artystyczni założyli 26 lat temu projekt NSK - Neue Slowenische Kunst (Nowa Słoweńska Sztuka) do którego poza nimi należą jeszcze grupa artystyczna IRWIN, teatr Noordung, Novi Kolektivizem oraz Departament Czystej i Stosowanej Filozofii?

Jacy pokręceni goście odziewają się w mundury faszystowskie lub komunistyczne, wykorzystują totalitaryzm, kicz i propagandę by tworzyć własne kolaże artystyczne? Pełne mocy, męskiej siły i ironii?

Jakich gości nie wpuszczono niegdyś do Czechosłowacji, bo celnicy przerazili się ich kostiumów scenicznych? (Nota bene wtedy nie przyjechali do Polski)?

Laibach!

Bogowie industrialu i muzyki zdecydowanie awangardowej zaczynali od ciężkich, depresyjnych brzmień i słoweńskich zaśpiewów. Władze komunistycznej Jugosławii nie cierpiały ich tak bardzo, że zabraniały występów, a nawet używania nazwy zespołu (Laibach to po niemiecku nazwa miasta, z którego zespół pochodzi: Ljubljana). Ale Laibach dawał sobie radę. W końcu takie dziwne granie...
Laibach!
... Zawsze znajdzie słuchaczy!

Po drodze do dnia dzisiejszego zdążyli zagrać w 14 spektaklach teatralnych, scoverować mnóstwo utworów, być napiętnowani jako faszyści, naziści, neonaziści, wariaci i prawie że terroryści. No, bo symfoniczne dźwięki plus ciężkie gitary i niemiecko-słoweńskie zaśpiewy do obrazków ćwiczeń Wehrmachtu, zdjęć z obozów koncentracyjnych?... Matka Boska z Leninem na rękach, czy sylwetka Chrystusa na tle czarnego krzyża, jakiego używało niemieckie wojsko w trakcie drugiej wojny światowej? Zwyczajne i normalne, to to nie jest...

No ale nie można odmówić Laibachowi jednego - że artystycznie jest to rzecz innowacyjna. Że panowie mają cel, mają styl i konsekwencję. Że pomimo tego, że od orkiestr przeszli przez prawie-że-metal, disco, industrial, aż po techno i z powrotem - bez utraty wizerunku - świadczy o tym, że mamy do czynienia z zespołem, który zapisze się w historii muzyki.

Już się zapisał. Wszak Rammstein czerpał właśnie z Laibacha.

Laibach!

Pamiętajmy w tym wszystkim - Laibach to nie totalitaryzm. To narodowościowość. To poczucie przynależności do swego państwa. Patriotyzm. Może ostry, kłujący jak igła, ale to patriotyzm taki, jak na płycie Powstanie Warszawskie naszego, rodzimego Lao Che. Milan Fras, Ivan Novak, Mina Špiler na 24 albumach pokazują coś, koło czego nie można przejść obojętnie.

Oto co śpiewają w utworze Wat:

Nie jesteśmy zwykłym zespołem
Nie jesteśmy potulnymi pop-muzykami
Nie uwodzimy za pomocą melodii
Naszym celem nie jest dać Wam przyjemność
Nie odpowiemy na Wasze pytania
Za to zakwestionujemy to, czego pożądasz
Nie mamy zamiaru zbawić twej duszy
Naszą metodą jest niepewność!
My jesteśmy czasem

Od Mojżesza do Mahometa
Od Kapital* do NATO*
Z Acropolis* do Opus Dei*
Od Marksa i tym podobnych do Platona
Od złotej ery do ery stali
Od początku do zakończenia
Od zera do nieskończoności
Od pierwszego kontynentu do siódmego
Od braku rozwiązania do rewolucji
Czerwona gwiazda zmienia się w gwiezdne wojny
Punkt zwrotny w punkt bez odwrotu
Nowy porządek w nowy cudowny świat
Od Poltergeist do Zeitgeist**
Od mechaniczności do cyfrowości
Od woli Boga do zła
Od supergwiazd*** do antychrysta***
My jesteśmy czasem

Jesteśmy złodziejami utraconych horyzontów
Zwierciadłem śmiertelnych klątw
Mamy zamiar dać ci nicość
A w zamian... Zabierzemy ci jeszcze mniej
Ale kiedy nasze beaty ucichną
Kiedy światła zgasną
Kiedy opuścimy to miejsce
Pozostaniecie tu samotni
Z twarzami wykrzywionymi na zawsze w krzyku
My jesteśmy czasem

A zatem?...

Odkryłem Laibach już dawno temu. Chyba najlepszym w ich dokonaniach utworem dla mnie jest B Machina. Ale Laibach podczas electroparty to cała masa bardzo energetycznych, mocnych utworów, które zrywają parkiet. W czwartek, 25 listopada podczas 18. audycji Electrohead o godzinie 20.00 w Akademickim Radio Index 96 fm pokażę Wam to, co w Laibachu podoba mi się najbardziej, ale też i jak ta muzyka jest różnorodna i ciekawa. A mój gość - Dana Cieplicka - powie Wam, co jej się w Laibachu nie podoba... A może się mylę? Zobaczymy.

Zapraszam zdecydowanie bardzo. W razie czego, jeśli nie mieszkacie w Zielonej Górze, posłuchać możecie transmisji online na stronie www radia.

Czy macie już electro w głowie?

* Tytuły albumów Laibach.
** Nieprzetłumaczalne... Oba to filmy. Z czego Poltergeist to horror a Zeitgeist to... w pewnym sensie także horror... Trudno wytłumaczyć - radzę obejrzeć.
*** Tytuły utworów Laibach.