Komiks w Piekarni, Raczkiewicz do nadrobienia!

    Ułożone w rzędzie, zamknięte w antyramach, rysunki tylko z daleka wyglądaja statycznie. Podchodząc bliżej zobaczyłam mocną kreskę, dynamizm, mocno zarysowane postaci. Akcja wręcz prbówała przebić się przez szkło, w którym została zaprezentowana.

    Najbardziej w mojej wyobraźni rozpanoszyły się rysunki czarno-białe. Albo nie, te z pojedyńczymi plamami koloru, np. niebieski fragment odznaczający się na cudownej czerni i bieli... Nie mogę się zdecydować.

     Dla mnie to genialne, klasyczne szkice komiksowe we własnej osobie, pełne wyrazistości, szlachetności i czegoś nie do końca okiełznanego i ogarniętego przez moje oko. Autor tych dynamicznych historii to człowiek spokojny, skromny, ale jego wyobraźnia aż bucha...

     Z reguły zawsze wole fotografować ludzi, ale od tych rysunków nie mogłam się odczepić:)

P.S. Najbardziej ujął mnie pewien Pan Potwornicki - Zombiak w czerwonej koszulce i niebieskich spodenkach. Wygląda przesympatycznie!