Inscenizowane scenki z życia wsi

Tym artykułem chciałabym podziękować wszystkim, którzy mi nie odmówili.
Wymyśliłam sobie taką sesję bo pomyślałam ... fajna przygoda i wyzwanie.

Wyzwanie było rzeczywiście, ale dzięki ludziom dobrej woli , którzy uwierzyli we mnie, cała ta akcja się udała.
Oczywiście najważniejszą osobą jest Irena Lew, kobieta otwarta lubiąca również wyzwania, oraz Damian Danak, przedstawiciele Skansenu. Pani Dyrektor Irena Lew zaakceptowała naszą zabawę. Od rozmów z nimi się zaczęło.

Montowanie ekipy - Marcin Wiśniewski, kiedy tylko zasygnalizowałam mu o swoich planach powiedział - wchodzę w to z całą moją rodziną, Bellingowie również i Uli Zdanowicz nie trzeba było prosić. To oni, to te 3 rodziny aktorskie z którymi się cudownie pracowało wypełniły ten projekt swoimi osobami i pomysłami.

Cudownie się pracuje z aktorami. Dziękuję WAM. Dziękuję Wam, że znaleźliście dla mnie czas i cieszę się, że mi nie odmówiliście.

Nie można pominąć innych młodych statystów - dzięki Wam, byliście wspaniali.

Dla mnie jednak, najważniejszą osobą, która wzięła na swoje barki część moich obowiązków była moja przyjaciółka od lat szkoły podstawowej Danusia Lubryczyńska. To ona przywiozła wiele eksponatów uzupełniających plan, ona budowała kadry, ona ubierała naszych statystów i ona, co najważniejsze, wiele kreacji uszyła. Dzięki Danusiu.
Dziękuję również sklepowi TIRU RIRU - tam wynalazłyśmy część ubrań i miałyśmy możliwość wypożyczenia.
Na koniec dziękuję ekipie fotografującej czyli Klubowi Fotokadr- to dało mi luksus fotografowania, bo wiedziałam, że kiedy sama coś spapram to one zrobią to dobrze. Dziękuję więc Grażynie Kotuła- Łojko, Irenie Anioł i Marzenie Jachimowicz.
Jeszcze Tomek Dominiak - dziękuję Ci Tomku, że pożyczyłeś mi swój aparat fotograficzny, wiem ile to znaczy dla nas fotografujących.