I Lubuskie Dyktando, czyli Ortograficzna corrida!

W czwartek, o godz. 17.00 ortograficznego byka za rogi próbowało pochwycić ponad stu uczestników I Lubuskiego Dyktanda. Bezkonkurencyjni okazali się panowie. Mistrzem ortografii został Marek Szopa, I Wicemistrz Marek Jurgoński, a tuż za nimi uplasowali się ex aequo II Wicemistrzowie: Andrzej Wyrzykowski i Rafał Maciejewski.

W piątek, o godz. 12.00 w Sali Dębowej spotkali się zaś "Znani, lubiani, polityczni", czyli zielonogórskie postaci życia publicznego. Co prawda prof. Bralczyk żartował, że owo "i" jest tu nie na miejscu, bo polityczni oznacza znanych i lubianych, ale pozostano przy tym tytule.

Na sali zebrało się kilkadziesiąt osób - politycy (m. in. Czesław Fiedorowicz, Jolanta Danielak, Kazimierz Pańtak), wykładowcy akademiccy, osoby znane w mieście (szefowa zielonogórskiego UTW Zofia Banaszak) i przedstawiciele mediów.

Wyniki utajniono, zatem nie dowiecie się, ile błędów kto zrobił.

II Wicemistrzem Ortografii została Magdalena Gryska, dr hab., prof. UZ
I Wicemistrzem Ortografii została Małgorzata Mikołajczak, dr hab., prof. UZ
Mistrzem Ortografii udało się zostać mnie :)

Oto treść dyktanda, którą autor - prof. Jerzy Bralczyk zgodził się upublicznić. Wytłuszczeniem zaznaczyłem, gdzie zrobiłem błędy ja :)

Zważywszy co prawda na pewno z lekka zawyżone w różnorakich sondażach i pseudosondażach, niemniej po prawdzie nie całkiem nierealne preferencje nieraz mało rozważnego elektoratu dla nowo utworzonej raptem niespełna półtorarocznej quasi-politycznej formacji – zwarzone miny długoletnich działaczy, na równi centroprawicowców jak postpezetpeerowców, są doprawdy uzasadnione.
Nieuchronne zdawałoby się dotychczas zwycięstwo partii zgoła nad miarę umiarkowanej i niby pro-państwowej, choć narażonej na zarzuty niedookreślenia ideologicznego, podważone zostało przez zwyżkujące notowania nieoszacowanego przeciwnika, a zatrważające skonfundowanych i zżymających się socjaldemokratów prognozy mówią o możliwym dorzynaniu resztek zinstytucjonalizowanej centrolewicy.
Jakkolwiekby patrzeć, zbliżające się wybory mogą dać rezultaty co najmniej niezbyt oczekiwane.

* * *
Postanowiłem zapytać prof. Bralczyka o to, czy w jakiś sposób zmienił się język kibiców, czy niegdyś faktycznie nie śpiewało się na stadionach tak ordynarnych przyśpiewek, czy w istocie obecnie jest tak brzydko i agresywnie?
- Dawno nie byłem na stadionie - odpowiedział profesor i dodał: - Wydaje mi się jednak, że w latach 70. chyba nie było agresywnych, obraźliwych przyśpiewek.

Teraz jednak wiele się mówi o wzroście agresji słownej wśród kibiców?
- Cóż - spełniają one chyba specyficzną rolę. Zmniejszają ciśnienie. Od wielu lat nie mieliśmy okazji, by "wyżyć się" w walce zbrojnej. Być może agresja słowna kibiców jest tym samym, co agresja w słowna internecie? Jedni uważają, że to dobrze, że jeśli się ktoś tak wyżyje w internecie (czy sobie pokrzyczy na meczu) to zrzuci z siebie stres... Inni twierdzą, że wręcz przeciwnie. Że to powoduje, że przestajemy być wyczuleni na tym punkcie, że rośnie nasza tolerancja na takie słownictwo, na agresję w wypowiedziach. A jak naprawdę z tym jest?...