Fontanna czyli łazienka miejska.

Były to czasy, gdy nie każdy posiadał jeszcze łazienkę we własnym domu. Zdarzało się, że w starych budownictwach brakowało kanalizacji. Kąpano się w baliach i metalowych wannach.

Wychowywałam się w starym budownictwie, które na podwórku posiadało pralnię wyposażoną w magiel, balię i olbrzymi kocioł do grzania wody.
W tejże pralni mieszkańcy budynku prali i maglowali wykrochmaloną pościel. Wodę po praniu i kąpieli wylewano do rynsztoka. Prawie w każda sobotę moją małą uliczke zalewały setki litrów wody. Olbrzymimi strugami sączyły się pianki i niezbyt miłe zapaszki płucząc stare kocie łby na jezdni.

Zakłady pracy nie posiadały odpowiedniego zaplecza sanitarnego w związku z czym wydawano pracownikom bilety do łaźni miejskiej. Można było sobie samemu kupić bilet i z całą rodziną iść sie wykąpać. Łaźnia mieściła się w budynku, na zapleczach którego znajduje sie dzisiaj Kawon. Z drugiej strony budynku gdzie było wejście główne znajduje się teraz "ksero". 
Zznajdowała się ona w piwnicach. Piętro wyżej znajdował się fryzjer. Większość pań zamawiała sobie najpierw kolejkę u fryzjera po czym szły zażywać kąpieli.

W miarę jak przybywało nowe budownictwo i pojawił sie luksus jakim była własna łazienka. Łaźnię miejską zamknięto. Pozostało o niej tylko wspomnienie.

I choć wspomnienie znane mi tylko z opowieści to obudziło się ono dzisiaj we mnie gdy przechodziłam obok fontanny przy Placu Bohaterów Westerplatte.
Pewna dama zażywała kąpieli...w otoczeniu zszokowanych, zdziwionych i ubawionych gapiów.
Namydlona głowa, wyszorowane pachy i inne części ciała....jakieś pranie obok...szamponik, kubełek do płukania głowy...

Niby nic takiego, ot zwykła kąpiel. Mnie już nic nie zaskoczy i nie ździwi ;)
Tylko co sobie o tym myśleć, skoro w dzisieszych czasach stać nas intymność zwiazaną z tą czynnością?
Ekstrawagancja?
Performance?
Reality show?
.....czy bezdomność?