Electro, EBM, aggrotech, power noise, czyli że electro to nie techno

Nie, nie silę się, by dokładnie Wam wytłumaczyć, skąd się wzięła taka muzyka i dlaczego...
Po to jest wikipedia i serwisy tematyczne.
A ja raczej miłośnikiem, aniżeli znawcą jakimś jestem... Pierwszy lepszy elektrogłowy (Electrohead) zagnie mnie na jakiś niedopowiedzeniach i niedokładnościach...
Ja po prostu opowiem Wam dlaczego tę muzykę lubię, co w niej znajduję i dlaczego nie uważam jej za techno ;)

Zacznijmy od tego, że electro to muzyka elektroniczna (zazwyczaj nie szanowana przez fanów rocka, bo przecież "sztuczna" i "prostacka"). Taka muzyka wcale nie opiera się na "łupu-cupu", mocnym walnięciu i klawiszowym motywie do pomachania głową... Bo muzyka elektroniczna to nie Modern Talking (które po prostu grane jest na instrumentach elektronicznych, ale z muzyką ma niewiele wspólnego)...

To raczej Kraftwerk, czyli muzyka dla robotów ;) Gdzie instrumenty nie są najważniejsze. najwazniejszy jest przekaz i cel muzyki.

Muzyka elektroniczna jest muzyką syntetyczną, ale by naprawdę brzmiała musi być wytworzona tak samo, jak każda inna. W sercu. No dobra - tu dużo potrzeba też mózgu. I może to być mózg sztuczny. Ta muzyka wskazuje na to, że już od dawna nie jesteśmy naturalni. Dawno nie otaczamy się zwierzetami leśnymi i nie śpimy na mchu. Jesteśmy ludźmi cywilizowanymi, a więc sztucznymi.

Wytworzonymi.

Co nie znaczy, że nieprawdziwymi. Że zakłamanymi.

Syntetyczność ma swego ducha. I jest nim właśnie electro

Dla mnie pierwszą muzyką z gatunku electro było... Depeche Mode. Syntetyczny pop, techno-pop, electro-pop - tak ich określano... Obecnie już nie nazywa się tej muzyki inaczej, jak Depeche Mode, bowiem chłopaki grają tak wiele różnych stylów (jednocześnie w swoim, niepowtarzalnym stylu), że niemożliwe jest jasne określenie, co najbardziej...

Oto utwór DM z 1983 roku: Pipeline, gdy eksperymentowali na całego z samplerami. Chodzili po mieście, nagrywali różne dźwięki, a potem z nich tworzyli muzykę... Bo to właśnie cechowało muzykę elektroniczną lat 80-tych. Odkrywanie. Eksperymentowanie... Takie jak w New Order, czyli zespole który powstał z rozpadu Joy Division po śmierci Iana Curtisa. Utwór True Faith chyba każdy zna i słyszał...

Gdzieś w okolicach końca lat 80tych odkryłem jedną z dwóch najbardziej klasycznych grup grających electro. A w zasadzie wówczas nazywało się to Electro Body Music, w skrócie EBM, a czasem nawet New Wave (w odróżnieniu do Cold Wave - zimnej fali takiej, jak choćby polska zimna fala lat 80-tych).

Zespołem tym był Front 242. I to od niego właśnie zaczął się EBM! Oto jak rozwijała się ich muzyka:
1982: U-Men
1984: No shuffle
1988: Headhunter
1990: Moldavia
1993: Crushed (obscene)
2003: Together
A panowie z zespołu robią teraz takie rzeczy

EBM - jak podaje wikipedia - był połączeniem niemieckiego electropunka (np. Deutsch Amerikanische Freundschaft z elementami brytyjskiej muzyki industrialnej. A cóż to jest muzyka industrialna (czy przemysłowa)?

Industrial (znów za wiki) to "styl czerpiący inspiracje z fascynacji, a jednocześnie rozczarowania zdehumanizowaną cywilizacją przemysłową, z jednej strony dążącą do technicznej doskonałości, a z drugiej spychającą jednostkę ludzką na dalszy plan".

Brzmi to może mało zrozumiale, ale dobrze oddaje ducha tej muzyki. Miała być ona POZBAWIONA CZŁOWIECZEŃSTWA, nawiązująca do maszynowości, fabryczności, mechanizmów, trybików, a potem układów scalonych, oporników, diod i komputerów.

Przykład? Proszę bardzo... Cabaret Voltaire, Coil, Laibach (ze Słowenii). I w końcu drugi klasyk electro - Front Line Assembly! Oto jego genialny utwór Mindphaser, który dla mnie jest kwintesencją electro...

W Polsce też mamy industrial. Np. Agressivę 69... Która kiedyś grała tak: Devil man
I na przykład moje odkrycie zeszłoroczne - Controlled Collapse (z tym facetem da się spoko pogadać na blipie, kiedyś takie fopa strzeliłem gdy spytał co sądzę o jakimś jego utworze... ech...)

Społeczność fanów electro, industrialu, EBM i w ogóle elektrogłowych wygląda o tyle ciekawie, że są nimi zarówno prawdziwe "freakie" - czyli ludzie z kolczykami wszędzie, gdzie można je mieć, z natapirowanymi włosami (lub bez włosów), wymalowani, wyćwiekowani, odziani w skóry, łańcuchy, blachy, szpile, gwoździe i w ogóle tacy, którzy gdyby przystawić do nich wielki magnes to prędko by zgineli w cierpieniach... Jak i plastikowi do bólu, zrobieni na Czarodziejkę z księżyca, na gestapowca, na pająka...
Czy normalni ludzie w czarnych spodniach i koszulce z napisem. Albo nawet w normalnych spodniach i koszulce. Ale tacy, którzy zamykają oczy i przy tej muzyce płyną...
 
Wszystkich fanów EBM i industrialu łączyło niegdyś (ale jest tak często do tej pory) zamiłowanie do science fiction, horrorów (jak Egzorcysta), często lubili filmy Romana Polańskiego, klasowe filmy sf jak Obcy czy Blade Runner. Z tego wynikało wiele zapożyczeń - muzycznych, tekstowych, czy nawet znaków graficznych na okładkach płyt. Elektrogłowych fascynowało to, co zimne i mroczne, co bolesne, co niezrozumiałe i groźne. W zasadzie można by nazwać elektrogłowych współczesnymi TURPISTAMI. Tych grających tę mroczniejszą stronę electro-industrialu nazwano dark-electro, które jst raczej ciężkie i mało radosne - mówi np. o tym, co mogą czuć mordercy czy ludzie z jakimiś odchyłami... Np. w tym utworze Suicide Commando.

Konsekwentne trzymanie się industrialu doprowadziło wnet do wyklucia się w późnych latach 80tych gatunku Intelligent Dance Music, czyli IDM, a w nim genialnego Autechre, który miewa oblicza spokojne i mocniejsze... Samego IDM-u nie znam tak dobrze, ale Autechre czuję w kościach. Doobrze grają :)

I tu przechodzimy powoli w czasy lat 90tych... Techno i elektronicznego popu, wszechobecnej muzyki dance. Świętuje Prodigy, świętuje Westbam, świetują eksperymentatorzy elektroniki, bo nowe instrumenty pozwalają czynić cuda...

Ale świętuje też cały nurt zespołów w stylu 2Unlimited, Culture Beat czy Jam&Spoon&Plavka, gdzie refreny śpiewa wyginająca się pani, zwrotki rapujący Afroeuropejczyk, a do tego łup łup i klawiszowy motyw powtarzany w kółko macieju...

Świętują też "wariaci z Kraju Mu Mu", czyli The KLF, które robi wspaniałą muzyke, radosną, elektroniczną, bardzo żywą, pełną energii i wracającą do tego, co w electro było najwazniejsze - do WYOBRAŹNI... (W pewnym sensie trudno stwierdzić, czy KLF to electro. Ja ich zaliczam... Ale ja mam bardzo pojemne pojęcie electro. Na pewno KLF było wydarzeniem muzycznym, genialnie łącząc wiele nurtów muzycznych - rap, house, dance, country, EBM i jeszcze kilka innych...).

Przy okazji - zapomniałem o jeszcze jednym nestorze EBM - Nitzer Ebb :) Posłuchajcie ich utworu Join In The Chant (klasyyyyka)

No dobra - lata 90te... Niektórym artystom electro nie odpowiadał ani czysty EBM, ani industrial. Z drugiej strony techno ani dance też im nie pasowało.

A zatem pomieszali trochę gatunki. Jedni zaczerpnęli trochę z dance i popu... Tak powstały grupy futurepop'owe takie, jak VNV Nation, Covenant czy Mind.In.A.Box...

Czy Icon Of Coil...

Inni zaś poszli w ostrzejszą muzykę. Zaczerpnęli z metalu, ostrego techno i tak powstały Combichrist, Hocico, czy Imperative Reaction. Czy Aesthetic Perfection.

A niektórzy poszli jeszcze dalej, wytwarzając młóckę, jakby ktoś traktorem po głowie jeździł - power noise w stylu Xotox

Ostrzejsza strona electro została nazwana aggrotechem, a czasem nazywa się ją HELLectro (piekielne electro) czy TerrorEBM. Dlaczego?
Ano dlatego, że tu eksperymenty poszły trochę w odstawkę. Głównym zadaniem tej muzyki jest POBIĆ CZŁOWIEKA RYTMEM. Jest więc taneczna, ale połamana. Pesymistyczna. Traktuje o mocnych tematach, trudnych do zaakceptowania czynach człowieczych. W tym sensie podobna jest własnie do metalu. Teksty są wykrzyczane przekształconym komputerowo głosem, lub wręcz wyharczane, muzyka jest niezwykle agresywna i dla nieosłuchanej osoby wręcz nie da się słuchać.

Do tej pory grają dinozaury electro - jak DAF...
A przygody z electro mają coraz częściej grający ostrego rocka, metal czy inne takie... Rammstein to normalna. Oto inny ciekawy zespół - Die Krupps

Dlaczego electro to nie techno?
Bo jej zadaniem nie jest TYLKO pobudzać do tańca. Ona ma przekaz werbalny. Bardzo mocny, bardzo wredny. Nie pozwala zapominać o tym, kim jesteśmy. Poza tym ten taniec to raczej forma wyrzucenia z siebie różnych niemiłych waporów, aniżeli radosne podskoki.

Dlaczego jest podobna do techno? Bo jest taneczna, bardzo rytmiczna i skierowana do ludzi tańczących samemu, nie w parach a raczej razem i obok siebie. Taniec zaś jest zabawą ruchem a nie zorganizowanymi układami kroków...

Wiem że Was nie przekonałem, wszak sam niegdyś nie akceptowałem tej ostrzejszej formy electro... Cóż. Przyzwyczaiłem się. I być może ten okres w życiu, kiedy potrzeba mocnego kopania w głowę taką muzyką...

Na dobre zakończenie - coś pięknego, spokojnego: VNV Nation - Legion i coś mocnego do poskakania: Panzer AG - Filth God

[Moim zadaniem nie było podanie jakiejś spójnej definicji, opisanie zjawiska... Raczej jest to próba pokazania tego, co dobre w electro. Dlatego nie pytajcie czemu nie wymieniłem jakiś wykonawców i grup. Możecie to zrobić WY, do czego zachęcam.]