Dzień Ukraiński w Kaczenicach

1. sierpnia 2010 pojechałam, dzięki uprzejmości kierownika obozu - Zdzisława Szymańskiego, z grupą obozową, realizującą program "Razem w Europie", do małej wioski koło Nowogrodu Bobrzańskiego - Kaczenice.
Zastanawiałam się, dlaczego właśnie tam jest organizowany Dzień Ukraiński?
Moja ciekawość została bardzo szybko zaspokojona. To właśnie do Kaczenic, w roku 1947, w wyniku akcji "Wisła", przesiedlono najwięcej ludności łemkowskiej z południa Polski.

Wizyta w Kaczenicach rozpoczęła się obiadem, a na obiad nie mogło być nic innego, jak barszcz ukraiński i pierogi  ruskie oraz pierogi z kapustą i grzybami. Gospodynie z Kaczenic ulepiły ich sporo ponad tysiąc i były bardzo pyszne.

Po obiedzie wszyscy przeszli do stadniny koni, gdzie powitali nas Jolanta i Andrzej Bawłowiczowie.
Dowiedzieliśmy się, że jest to gospodarstwo agroturystyczne ich córki Katarzyny, która od dziecka kochała konie, więc rodzice kupili jej wymarzonego konika.
Dzisiaj stadnina liczy 25 koni, a ich dorosła już córka, była mistrzyni Polski w jeździectwie, zawodniczka konkurencji WKKW i skoków, po 10 latach bycia w kadrze Polski, jest trenerką i uczy innych w swoim Klubie Sportowym „Cortina" w Kaczenicach.
To Katarzyna przegotowała przybyłym piękny pokaz skoków, a popisywali się jej uczniowie. Wszyscy byli tym pokazem zachwyceni.

Po pokazie zebraliśmy się w świetlicy w kształcie wigwamu. Tam Stefania Jawornicka -prezes Lubuskiego Oddziału Związku Ukraińców, honorowy konsul Ukrainy w Zielonej Górze, która Dzień Ukraiński dla młodzieży przygotowała, krótko i bardzo ciekawie opowiedziała zebranym historię Łemków, którzy tutaj mieszkają. Usłyszeliśmy o dramacie na siłę przesiedlanych ludzi, ale opowiadająca z dumą podkreślała, że zawsze Łemkowie żyli tutaj w wielkiej przyjaźni i zgodzie. Cały czas kultywują też łemkowskie tradycje i język.

Kolejny wykład na temat Łemków, ciekawy, w przystępnej dla młodzieży formie, wygłosił profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego z Instytutu Neofilologii - Zakładu Literatur Wschodniosłowiańskich - Andrzej Ksenicz. Zauważyłam, że najbardziej zainteresowana wykładem była młodzież ukraińska.

Po wykładzie wszyscy dostali słowa łemkowskiej piosenki i zaczęło się wspólne śpiewanie, które najwięcej trudności sprawiało Niemcom. No cóż, dla nich to nie jest łatwy język.
Przyszli też mieszkańcy Kaczenic i przy akompaniamencie akordeonu, dali popis swoich wokalnych umiejętności.

Bardzo miłym, ładnym i ciekawym punktem programu tego dnia, były występy obozowiczów. Pięknie zatańczyły ukraińskie dziewczęta. Grupa niemiecka też pokazała wesoły, trochę śmieszny taniec. Wszyscy śpiewali, deklamowali, niektórzy grali na skrzypcach, akordeonie. Oj, działo się, działo!

Na zakończenie rozpalono ognisko i pieczono kiełbaski, które z ogórkami i chlebem smakowały wybornie.
Do Zielonej Góry wszyscy wracali zadowoleni i rozbawieni.

A mnie najbardziej rozbawiła Ukrainka - Ola, która powiedziała, że: "Wy, Polacy jesteście bardzo zdyscyplinowani".
Na moje pytanie, dlaczego tak sądzi? Dziewczynka szczerze odpowiedziała - "Macie w autobusach automaty i kupujecie bilety. Gdyby tak było u nas, na pewno nikt by biletów nie kupował".

Załączam zdjęcia z Dnia Ukraińskiego w Kaczenicach. Na ustawianie parametrów w aparacie nie było czasu, więc pozostawiłam to automatowi. Nie zawsze też, z uwagi na dużą ilość osób, mogłam się dobrze ustawić. Myślę, że warto zobaczyć  co działo się 1. sierpnia w Kaczenicach.