Drugi marsz przeciwko ACTA. Frekwencja tym razem zawiodła.

To już drugi raz ulicami Zielonej Góry przeszedł marsz sprzeciwu przeciw umowie ACTA, zorganizowany przez niedoszłego radnego, Roberta Górskiego. Pierwszy okazał się ogromnym sukcesem, według organizatorów w marszu przeszło wtedy dwa tysiące osób. Niestety, sukcesu nie udało się powtórzyć. Na sobotniej manifestacji pojawiła się tylko garstka osób. Na jednym z nielicznych niesionych transparentów widniał napis „nie róbcie z Polski Białorusi". Nie mogę się tylko zdecydować, czy organizatorzy przygotowując te hasła chcieli przekazać, że Tusk robi z Polski drugą Białoruś, czy analogia dotyczyła tylko mroźnej aury?

Organizator marszu, niesiony na fali poprzedniego sukcesu, zderzył się ze skałą obojętności. Wciąż używając terminologii zbliżonej do morskiej: woda okazała się tak słona, że w ustach pozostał niesmak. Miała być reaktywacja marszu, było smutne widowisko świadczące nie tyle o sile rządowej propagandy, co o słabości organizatora. Przekonanie pięćdziesięciu osób w ponad stutysięcznym mieście pełnym studentów do przejścia kilka ulic w dniu wolnym od szkoły i pracy nie jest żadnym osiągnięciem. Raczej spektakularną porażką. Wystarczyło skrzyknąć przyjaciół, znajomych i ich dzieci, bo i one zasiliły szeregi tego „wielkiego społecznego zrywu", wręczyć im wcześniej przygotowane kartony i liczyć na sukces w kolejnych wyborach. Bo nie wierzę, że pan Górski poświęca się w trosce o zamienniki do drukarek i konkurencje w rolnictwie. Jest politykiem i jak każdy polityk, który dobrze wyczuwa nastroje społeczne, próbuje wykorzystać je do własnych celów. Jak się okazuje, społeczeństwo nie do końca chciało dać się wykorzystać. Co więcej, pierwszy marsz w Zielonej Górze wcale nie pokazał siły pana Roberta Górskiego, był tylko wyrazem słabości rządu Donalda Tuska, którą sprytnie, i całkiem słusznie, wykorzystał organizator. Niestety, teraz został ograny nie tyle przez premiera, co przez własne ambicje. Wystarczyło poprzestać na marszu sprzed kilku tygodni, pozostawiając po sobie nie tylko obraz społecznika, ale sprawnego organizatora i osoby, która porwała tłumy. Ten obraz, jeśli gdzieś tkwił w świadomości lokalnej społeczności, został zastąpiony smutnym widokiem nieudanego przedsięwzięcia. Panu Robertowi Górskiemu należy pogratulować zapału i życzyć kolejnych potknięć rządu Donalda Tuska, na których będzie mógł kontynuować budowanie własnego wizerunku. Albo go brutalnie niszczyć. Wszystko zależy od tego, czy z sobotniego marszu wyciągnie jakąś lekcję.

Aleko Bliznakopulu