Dlaczego wieża odchyla się od bryły kościoła?

Po odkupieniu parceli (od znamienitego mistrza C. Mühle, zajmującego się projektowaniem i budowaniem) grünbergowscy luteranie postanowili zbudować kościół Chrystusowy.
Miejsce było reprezentacyjne. Kamień węgielny wmurowano dnia 22 sierpnia 1909 r. uroczyście z udziałem władz. Po dwóch latach okazano wiernym bogato wyposażoną świątynię.

Zainteresowanych odsyłam do licznych wydawnictw informacyjno - historycznych.

Wojna uchroniła budynek ale wykorzystanie kościoła związane było z czasowym pobytem żołnierzy Armii Czerwonej w Grünbergu (od 6 czerwca 1945 r. Zielonej Górze - tak się wtedy pisało)

Plac Bohaterów w części północnej został wykorzystany jako cmentarz wojenny a na części południowej ustawiono „pomnik wdzięczności wyzwolicielom". Trzeba przypomnieć, że wówczas plac był rozdzielony jezdnią i chodnikami połączonej ulicy Kazimierza Wielkiego.

W opuszczonym (bo niemieccy luteranie albo uciekli albo zostali przeniesieni do wschodniej strefy okupacyjnej Niemiec) kościele dowództwo radzieckiego garnizonu urządziło salę przedpogrzebową.

A potem był epizod ze służbą uroczego kościółka katolikom, jaka sala ślubów. Tu brali ślub państwo Gołębiowscy - rodzice wziętego architekta z ulicy Jedności.

Aktualnie kościół jest użytkowany przez parafię ewangelicko- augsburską.

Wnętrze kościoła że względu na urodę, organy i warunki akustyczne jest adresem, pod którym odbywają się Wieczory u Luteranów.

A teraz ALARM! Oto na dniach zobaczono pęknięcie murów. Patrząc od strony chodnika widać pokaźną szparę, jakby wieża oddzielała się od bryły kościoła.

Podjęto pierwsze kroki zabezpieczające. Na fotografii widać żelazny pręt, którym łączy się przeciwległe ściany. Prowadzone badania ustalą przyczyny pęknięcia i sposoby uratowania budowli jako całości.

Tymczasem podejdźmy, aby z troską zainteresować się stanem i losami tego kościółka. Wierni, wyznający wiarę w Chrystusa zapewne (nie bacząc na inność kościołów) odmówią modlitwę za pomyślność ratowania tego pięknego zielonogórskiego zabytku.