Czy możemy naszych (czyt. polskich) mężczyzn uważać za dżentelmenów?

Parę przykładów, które zebrałam w czasie 15 letniego pobytu w Austrii.

W czasie częstych podróży samochodem na trasie Polska Austria zdarzyło mi się dwa razy wylecieć z zakrętu w pole. Zawsze były to Czechy.
Pierwszy raz, kiedy mi się to zdarzyło, wybiegłam po wypadku na szosę i łapię jakąś "skodinkę"- zatrzymuje się facet i obiecuje, że wróci za chwilę w gumiakach z kolegami. Nie uwierzyłam. Przypomniało mi się jak zawsze słyszałam, że Czesi nas nie lubią za 1968 rok. Myślę sobie - nie wrócą, ale co mam robić, czekam.
Jedzie jakiś bus z polską rejestracją, zatrzymali się, widząc mnie taką bezradną. Zaczynamy (czyli oni) wyciągać moje auto, kiedy nadjeżdżają... Czesi. Wespół w zespół i się udało. Czesi nie wzięli ani grosza, ani nawet na piwo.

Następny raz również wyciągał mnie Czech, nie dał rady, podjechał  Polak, bez słowa doczepił mnie do swojego (wspaniałego) auta, wyciągnął, odczepił i pojechał sobie nie czekając na żadne dziękuję i nie wdając się w żadną rozmowę. Czech i tym razem nie chciał wziąć ani grosza.

Austriacy - Pod marketem zostawiłam auto na światłach i jak wyszłam, to już nie odpaliłam. Dzwonię do koleżanki, Austriaczki: - przyjedź po mnie!  Ma kable, to odpalimy od jej samochodu.
Odpalam... Ja tego nigdy nie robiłam, myślę, że czegoś nie wiem, może świece się nie zagrzały? W każdym razie się nie udało.
Pod marketem ogromny ruch. ŻADEN  Austriak nie podszedł się zapytać - "może paniom w czymś pomóc". Nie, to nie w Austrii.
Mówię do koleżanki: - "w Polsce, byśmy się od chętnych chłopów nie mogły odczepić" - a ona na to, "ale po co oni mają nam pomagać, skoro są odpowiednie służby, które są od tego?" - ale to kosztuje i to nie mało" - no tak, ale trudno...

Następny przykład, w szkole, która prowadzi kursy dokształcające dla bezrobotnych (fajny poziom w tej szkole i przeróżne kursy, ja załapałam się na półroczny kurs, gdzie w programie był Word, Excel, ACAD, ARCHICAD i programy wizualizacyjne), byłam w grupie, gdzie byli prawie sami mężczyźni. Czułam się jakby z nimi zaprzyjaźniona. Na korytarzu był automat z kawą czy innymi "pitkami". Oni stali na końcu kolejki, podeszłam i rozmawialiśmy - jak przyszła nasza kolej ja, jako kobieta, moją kawę wzięłam jako pierwsza. U nas byłoby to naturalne. Zdziwienie tych chłopów było ogromne.
Nic to, że były między nami fajne rozmowy, grzeczności, pomoc w rozwiązywaniu zadań.
Nic to, mnie nie wolno było wziąć bez kolejki. Oburzenie było naprawdę ogromne i nie udawane. Zrobiło mi się głupio.

Powiedziałam o naszych mężczyznach, że u nas takie zachowanie byłoby oczywiste...

...a może się mylę?

* * *

Zobacz nas na facebooku: 

strona portalu Moje Miasto Zielona Góra

strona bezpłatnego tygodnika miejskiego MM Moje Miatso Zielona Góra