Combichrist, czyli audycja Electrohead tym razem na bardzo ostro!

Orgia zniszczenia bez żadnych kompromisów – tak zatytułowany jest wywiad z zespołem, który jako pierwszy można znaleźć w Google po wpisaniu haseł: „Combichrist interview". W istocie Combichrist miał być czymś mocniejszym od Icon Of Coil (ten momentami jest bardzo dyskotekowy). I pierwszy album – Joy Of Guns faktycznie jest brutalniejszy – ale w konwencji EBM-u. Czyli mocne beaty, dużo przeszkadzajek, lekko transujące rytmy, połamane i należycie podlane sosikiem z industrialu.

Zapowiadało się na dobry zespół grający EBM – czyli że Andy LaPlegua powędrował w klimaty ambitniejsze, niż jego taneczne Icon Of Coil.

No ale drugi album – Everybody Hates You (Wszyscy Cię nienawidzą) zrobił ze słuchaczami coś okropnego. Wbił oczy w oczodoły, wyciągnął mózg nosem i uszami a potem takim wydrążonym truchłom kazał podskakiwać w rytm i śpiewać sprośne a wręcz obrzydliwe teksty. Sama czysta agresja, złość na świat i innych, seksualne podteksty, ordynarność w każdym calu.

I co? I zażarło. Zażarło na całego. Dla mnie Combichrist jest spełnieniem mojego ujęcia mocnego electro – tego tak pokrewnego metalowi emocją i przekazem, a przede wszystkim pianą na gębie!

A zatem takie utwory jak znany już chyba wszystkim (z 30 sekund na początku każdej czwartkowej audycji) Electrohead, ale i przegenialny, przewspaniały i mój ulubiony najulubieńszy Today I Woke To The Rain Of Blood, Blut Royale, czy This Is my Rifle  usłyszycie i zagłuszą Was wręcz, a na pewno mocno pokopią w mózg. A nastepne albumy: What The Fuck Is Wrong With You People? - album z 2007 roku oraz Today We Are All Demons – album z 2009 roku dopełniły tylko obrazu Combichrist jako zdecydowanych i niekwestionowanych królów parkietu, niklowanych dodatków do skórzanych wdzianek, pił mechanicznych polanych keczupem, ludzi poprzebieranych za zombie i zombie poprzebieranych za ludzi (oraz jak mniemam nawet kapust przebranych za ludzi – byleby tylko były groźne, mroczne, posmarowane sadzą i polane czymś imitującym krew). A to, co robią chłopaki z człowiekiem podczas koncertów... To po prostu nie mieści się w głowie. Mam wrażenie że mi kawałek mózgu wyżarło podczas koncertu w Berlinie w Klubie Lido rok temu...

W każdym razie Andy LaPlegua (darcie gardła i picie wódki z gwinta na scenie), Joe Letz (szalony, szalony perkusista rzucający pałkami w ludzi i dziurawiący własne bębny!), Z Marr (klawiszologia i udawanie trupa z kitą na głowie) oraz Trevor Friedrich (człowiek łupiący w jeden bęben z takim zawzięciem, jakby walił w cztery) oraz ja, Marek Pakoński mający do dyspozycji 50 minut czasu antenowego postaramy się wkopać Wam to elektro do głów, jeśli do tej pory nie weszło!!!

Pamietajcie. Czwartek, godzina 20.00, tuż po serwisie sportowym Akademickiego Radia Index 96 Fm. Słuchać możecie w Zielonej Górze na fali 96 FM lub na całym świecie przekazem online ze strony internetowej radia.